Davids psalmen

Psalm CXIX.

ALEPH. Welzaalig zyn de oprechten, zy die gaan In 's Heeren wet; die zyn verbond betragten; Die hertlyk na hem zoeken, slinkse daân Vermyden, in zyn' wégen dag en nagten Voortwandelen. Gy stelde, o Heer! ten pligt', Dat ieder zoude op uw' bevélen achten.

Og! waar' myn weg naer uwe wet gericht! Nooit hadde ik schaamte als ik alle uw' geboden Opmerkte; ik zal met al myn hert nu voort U looven; en als ik, o God der Goden! Uw' rechten kenn', zal ik uw wet en woord Bewaaren: Heer! verlaat my niet in nooden.

BETH. Hoe wandelt tog de jong'ling onbesmet? Uw woord nagaande. Ik zoek u hertlyk, Heerè! Duld Met dat ik myn' voet in 't dwaalspoor zett'. Ik heb, ten einde ik alle zonden weêre, Uw' reên in 't hert verborgen: Heer! gy zyt Gezeegend, maak dat ik uw' wetten leere.

Al 't recht uws monds vertelde ik, zynde altyd In 't spoor van uw' getuigenissen, wetten

Veel meerder dan om allen schat verheugd. Ik zal aan uw' bevélen denken, letten Op uwe paên, daarin doen zyn myn' vreugd, En nooit uw woord in het vergeetboek zetten.

GIMEL. Maak dat uw knegt tog leeve, uw woord bewaar, En uwer wet en werken wonderhéden Met de oogen zie: ik ben op aarde maar Een vreemdeling; dek voor myne oogeléden Nooit uw' geboôn: myn' ziel is steets in my, Door zugt tot uw' gerichten, als vertreeden.

Gy scheld ze die, door vloekb're hovaardy', Van uw' geboôn afdwaalen; wend het smaaden Van my, die uw' getuigenissen houd. Als 't prinsdom zat en sprak om my te schaaden, Heb ik doch uwe inzettingen beschouwd: Zy zyn 't die my vermaaken, die my raaden.

DALETH. Ik kleef aan 't stof; verkwik my naer uw woord: Gy gaaft gehoor op 't melden myner wégen; Leer my den weg van uw' bevélen voort, Opdat ik tot uw' wond'ren zy genégen: Want myne ziel druipt weg van treurigheên; Rigt, rigt my op naer 't woord van uwen zeegen.

Wend van my 't pad der valsheid: Heer! verleen Uit gunste uw' wet, my, die zig heeft verkooren Den waaren weg, uw' rechten voorgesteld, Daar vast aan kleeft; laat my geen' schaamte stooren: Ik zal, door u gevoerd in 't open veld, Voortloopen in alle uw' gebooden' spooren.

HE. Leer my uw pad, ik zal 't, ten eind' toe, gaan; Geef my 't verstand, ik zal uw' wet bewaaren Met al myn hert; doe my betreên de paên Van uw' geboôn, die myne blydschap baaren: Neig my tot uw' getuigenissen, Heer! En nimmer tot schraapzugtig t' zaam vergaêren.

Maak dat ik 't oog van de iedelheid afkeer' En leeve door uw' wégen; geef 't gezeide My, die u vreest; wend van my smaad en hoon, Daar ik voor schroom: uw' rechten, Heer! zyn beide Volmaakt en goed; 'k heb lust tot uw' geboôn: Maak dat uw recht my ook ten léven leide.

VAU. Geef, Heer! dat ik uw' gunst en heil aanschouw' Naer uw' belofte; opdat ik hebb' te spreeken Tot die my hoont: wyl ik uw woord vertrouw. Maak nooit myn' mond van 't waare woord versteeken: Want, hoopende op uw' rechten, zal ik nu In 't houden van uw' wetten nooit ontbreeken.

'k Zal gaan in ruimte, omdat ik zogt na uw' Bevélen; 'k zal by vorsten my niet schaamen Te staan voor uw' getuigenissen, maar Na uw' geboôn, myn' vreugd, de hander t' zaamen Opheffen: want ik min ze, en zal ook naer Uw' wetten al myn doen en laaten raamen.

ZAIN. Bedenk 't gezeide aan uwen knegt, daar gy Myn' hoop op vestte, een troost in myne elenden: Want uw' belofte, o Heer! verkwikte my.

Ik week, hoezeer bespot van 's trotsaards benden, Niet van uw' wet, en dagt aan uw weleer Zo streng gericht; 't geen druk door troost deed enden.

'k Was zeer ontroerd om 't booze rot, dat, Heer! Uw' wet verlaat, uw' wet die my deed kweelen Ter plaatse van myn vreemdlingschap op aard'. Ik peinsde, o Heer! 'k liet 's nagts myn' zinnen speelen Op uwen naame, en heb uw' wet bewaard: Dit 's my geschied om 't doen van uw' bevélen.

CHETH. God is myn deel; ik zeide: ik zal uw woord Bewaaren; 'k heb u ernstelyk gebéden: Bewys my, naer belofte, uw' gunst nu voort. 'k Bedagt myn weg, en keerde myne schreeden Na 't spoor van uw' getuigenissen, 't, pad Waartoe ik haastte one ylings voort te treeden.

Ik wierd beroofd door boosaards, doch vergat Uw' wetten niet; 'k ben 's midnagts al verreezen Om u voor 't recht uws rechts te looven, ja 'k Ben een gezél van allen die u vreezen En dienen; de aarde is vol van uw' genaê: Heer! maak my in uw' keuren onderweezen.

TETH. Gy, naer uw woord, bragt aanuw' knegt geluk. Leer my verstand en goeden zin, o Heere! Want ik geloofde uw' wet, en, voor myn' druk, Was ik verdwaald; nu houd ik, t' uwer eere, Uw wet en woord: gy zyt gants goed, en recht Goeddoende; maak dat ik uw' keuren leere.

't Hovaardig rot beloog my; doch uw knegt Volgt uw bevel: daar 't hert in hunne lyven Smeervet is, schep ik vreugd in uwe wet. Druk was my goed, opdat ik my mogt' styven In uwe leere: uws monds wet baat my bet Dan duizenden van goude of zilv're schyven.

JOD. Maak my, die door uw' hand bereid is, wys In uw' geboôn; zo zullen die u vreezen Bly' zyn, myn' hoop, Heere! op uw woord ten prys. 'k Weet dat uw recht recht is, en gy voordeezen My hebt verdrukt uit goeder trouwe en deugd: Laat, naer uw woord, uw' gunst myn troost nu weezen.

Toon my genade, opdat ik leef', wiens vreugd Uw' wet is; laat de trotsaards, die my deeren Met leugentaal', beschaamd staan; ik doch tragt Uw' wet te doen: laat, laat te mywaarts keeren Elk die u vreest, uw', keuren kent en acht, En my, daar toe oprecht, nooit schaamte onteeren.

CAPH. Myn' zielen oog, bezwymd door hoope, o Heer! Na 't Neil uws woords, heb ik u toegebeeten: Waar blyft uw troost? doch heb ik, schoonn, als 't leer Door rook, verdroogd, uw' keuren niet vergeeten: Hoelang zal 't zyn, eer gy, voor uwen knegt, Het recht aan myn' vervolgers toe zult meeten?

't Hovaardig rot groef put by put, te onrecht Naer uw' geboôn, die 't waare naakt verklaaren: Help my, dien zy beliegen, en van, de aard' Schier weg deên; maar ik liet uw' wet niet vaaren:

Maak, naer uw' gunst, my wéder 't léven waard; 'k Zal dan uws monds getuigenis bewaaren.

Lamed. Uw woord is in den hémel eeuwig, wis, Uw' trouwheid, Heer! tot in geslachts geslachten, Gy vestte de aard', die nu nog staat en is Naer uw bevél, dienst doende op uw' gedagten: Waare ik niet in uw' wet verheugd en bly', De druk had lang vergaan doen all myn' kragten.

'k Zal nook uw' wet vergeeten; wyl gy my Dies leeven deed: hoed my, uw knegt, voor dwaalen: Ik zogt na uw' bevélen, 't snoode rot Na myn verderf; ik stelde t' elke maalen Uw woord my voor; ik zag een einde, o God! In al 't volmaaktst: doch heeft uw last geen' paalen.

MEM. O lieve wet! ik spreek 'er daaglyks van: Zy, steets my by, maakt my in alle deelen Veel wyzer als myn vyand, kloeker dan Myn' leeraars: wyl myn' zinnen stadig speelen Op uw' geboôn; 'k heb meer voorzigtigheid Dan de ouden, door het doen van uw' bevélen.

Ik trad van 't pad der boosheid af, bereid Uw woord to doen; ik ben nooit slinks ontweeken 't Geen gy my leerde, uw' rechten: o! hoe zoet, Ja zoeter zelf dan honig is uw spreeken In mynen mond! myn' kennis word gevoed Door uw' geboôn; dies haat ik valse streeken.

NUN. Uw woord is my een' lamp een licht op 't pad; Ik zwoor, en zal 't gestand doen, voort te streeven In 't geen uw recht, gants recht, in zig vervat. 'k Ben zeer verdrukt; doe, naer uw woord, my leeven: Neem, Heer! myns monds vrywillig offer aan, En leer my op uw' rechten acht te geeven.

Schoon met myn' ziel staâg in de hand gegaan, Vergat ik doch uw' wet niet; spyt de laagen Der boozen, dwaalde ik nimmer daarvan af. 'k Nam uw' geboôn ten eeuwig erf, 't behaagen Van dit myn hert, dat zig gants overgaf. Uw' last te doen ten einde zyner dagen.

SAMECH. 'k Haat schalk beraad, en min uw' wet, Heer! gy, Gy zyt myn schild en schuilplaats; al myn hoopen Was op uw woord. Boosdoeners! wykt van my, Dat ik in Gods gebooden' weg mag loopen. Help my, naer uw' belofte, op dat ik leef', En nooit myn' hoop met schaamte moet' bekoopen.

Help my, dat ik behouden zy, en kleef' Aan uwe wet; gy doet de afwykers zwigten, Vertreed, verwerpt de boozen all' te gaêr Als schuim: want hun bedrog is leugendichten; Dies min ik uw' getuigenissen 't hair Rees my te berge, uit vrees voor uw' gerichten.

AJIN. Ik deed gants recht; geef my niet over aan Verdrukkers; wees uws dienstknegt borg ten goede, En laat my nooit door trotsaards neederslaan.

Myne oogen, ziende uw heil na, zien zig moede Na 't woord uws recht: doe my naer uw' genaê; Maak dat ik uwe inzettingen bevroede.

Ik ben uw knegt; maak dat ik recht verstaa 't Getuigde woord: het is Gods tyd to werken, Wyl zy uw' wet verbraken: 't goud, hoe schoon, Bemin ik min dan uw' gestelde perken; Dies hield ik gants voor recht alle uw' geboôn, En deed myn' haat op valse paden merken.

PE. Uw' wetten, Heer! zyn wonder, dies bewaart Myn' ziel die t' zaam; de ontsluiting uwer woorden Geeft licht, verstand aan slegten, hoe onwaard. 'k Hygde, openmonds: want uw' geboden spoorden Myn' hoop staâg aan; zie gunstig op my neêr, Naer 't recht aan dien uw naam en eer bekoorden.

Doe in uw woord my vast gaan, t' onrecht, Heer! Myn voogd niet zyn; verlos my van 't bezwaaren Der mensen, 'k zal uw' last dan doer; ontsluit Uw ooglicht my; wil uwen knegt verklaaren Alle uw' gehoôn: daar vlieten beeken uit Myne oogen, wyl ze uw' wet niet zien bewaaren.

TSADE. Gy zyt, Heere! als alle uw' gerichten, recht, En hebt op 't hoogst belast de billyk héden Van uw getuigde, en 't geen uw' waarheid zegt. Wyl 's vyands rot uw woord vergat en réden Deed de iever my vergaan; uw woord is wel Gelouterd dies ik 't min, en na wil treeden.

'k Vergeet, hoe klein en slegt, nooit uw bevél: Uw recht is recht, uw' wet is waar gebleeven Eeuw uit eeuw in: benaauwdheid trof my aan Met angst, wyl uw' geboôn my vreugde geeven; Het recht van uw getuigde zal bestaan in eeuwigheid: ei, leer 't my, ik zal leeven.

KOPH. 'k Riep hertlyk: Heer! verhoor my, die uw' wet Bewaaren wil; red my uit angst en schroomen, Zo zal ik naer uw woord doen, daar ik met Geschrei op hoopte, eer 't daglicht wierd vernomen. Myne oogen zyn, opdat ik uwe reên Betragte, 's nagts de waaken voorgekomen.

Hoor, Heer! myn' stem, naer uw' goedgunstigheên; Doe, naer uw recht, my leeven: schalken, snooden Genaaken my, en gaan uw' wet ver mis. Gy zyt naby, gants waar zyn uw' geboden; Ik wist van ouds dat gy die t' zaamen wis Voor eeuwig hebt gegrond, o God der Goden!

RESCH. Help my, die nooit uw' wet vergat, uit leed: Twist mynen twist; verlos, verkwik my, eeven Als gy beloofde: uw heil is wyd en breed Van boosaards af; dewyl zy nimmer streeven Na uw' geboôn: Heere! uw' barmhertigheên Zyn, veel en groot; doe, naer uw recht, my, leeven.

Myns vyands rot is veel, doch gaan myn' schreên Nooit van uw wet: ik zag die de ontrouw pleegen, 't Verdroot my dat ze uw woord niet doen: want, Heer! Zie dat ik 't min; verkwik my door uw' zeegen:

't Begin uws woords is waarheid; nimmermeer Zal 't recht uws rechts of wank'len of beweegen.

SCHIN. t' Onrecht vervolgd van vorsten,vreesde ik voor Uw woord doch; blyde om uw' belofte en eeden, Als een die buit van waarde vind op spoor, Verfoei en haat ik valse daân en réden; 'k Min doch uw' wet, 'k roem zévenmaal uw' naam Des daags, om 't recht van uw' gerechtighéden.

42. Voor hen die u beminnen al te zaam Is groote vreê; geen aanstoot zal hen schaaden. 'k Hoop op uw heil en doe, Heere! uw bevél; Myn' ziel bewaart, van liefde als overlaaden, Uw' wet en uw' getuigenissen wel: Want voor uw oog zyn alle myne paden.

THAU. Doe myn geschrei u nad'ren, naer uw woord My wys zyn; laat myn smeeken voor u komen; Red my, naer uw' belofte; opdat ik voort, Heere! in uw' wet door u geleerd, by stroomen Uw' lof uitstorte, uw' reden roeme altoos: Want uw' geboôn zyn alle oprecht vernomen.

Uw' hand help' my, die uw bevél verkoos 'k Wagt op u heil, uw' wet kan my vermaaken: Laat, Heer! myn' ziel in 't léven: door uw recht Geholpen zal ze u looven; 'k miste 't baken, Was, als een schaap, verlooren: zoek uw' knegt, Die nooit uw' last deed in 't vergeetboek raaken.