Psalm CXLVIII.
1. Looft, hémellingen! looft den Heer;
Geeft hem in 't hoogst der hoogtens eer;
Looft hem, alle eng'len zyner magt!
Looft hem, heirleegers zyner kragt!
Looft hem, zon, maan, aan 's hémels transen!
Looft hem, gesternte, schoon van glansen!
Looft, 's hémels hém'len! hem altyd;
Gy, wat'ren die daar boven zyt!
2. Looft 's Heeren naam: op zynen last
Zyn zy geschapen, staan zy vast
Voor eeuwig; zo dat ook niet één
Zyne orde en wet zal overtreên,
Looft, aardsen! looft den Heer der Heeren:
Walvissen, afgrond, zeen en meiren,
Vuur, hagel, sneeuw en damp, en voort
Stormwinden, doende naer zyn woord!
3. Gy, bergen, heuvels, dal en duin!
Vrugtboomen, seed'ren, hoog van kruin!
Al 't wild en kruipend landgediert'!
Al war op vleug'len zweeft en zwiert!
Gy, koningen, hoe hoog in waarde!
Volk, vorsten, richters deezer aarde!
Gy, jongelingen, maagdenstoet!
Gryze ouden, jongen vol van moed!
4. Looft 's Heeren eernaam: wyl 'er geen
Zo hoog is als de zyne alleen:
Zyn' majesteit is over de aard'
En in den hémel wyd vermaard:
Hy heeft den hoorn zyns volks verhéven,
Aan zyn' beminden roem gegeeven,
Aan Isr'els kind'ren, 't volk dat zeer
Naby hem is: looft, looft den Heer.