Psalm XXIII.
1.
My zal (God is myn hoeder) niets ontbreeken:
Hy geeft my weide in klaverryke streeken;
Hy voert my zagt aan stille waterstroomen,
Verkwikt myn' ziele, op 't rechte spoor gekomen
Door zyn bestier; zodat ik niet zou vreezen
Al moeste ik in der dooden schaduw' weezen.
2.
Want gy, wiens stok en staf my zo verbly'en,
Zet my ten disse in 't oog van myn' partyen;
Gy zalft myn hoofd met olie, schenkt myn' beeker
Vol overvloeds; uw' goedheid zal ('t is zeeker)
My volgen al de dagen van myn léven;
En ik zal 't huis des Heeren nooit begeeven.