De Lofzang van Sacharias.
1.
Wel hoog geloofd zy Isr'els God, de Heere:
Wy1 hy zyn volk bezogt, en, t' zyner eere,
Verlossing bragt, een' hoorn der zaaligheid
Ons opregtte in knegt Davids huis; te weeten
Zo als by, door zyn' heilige Profeeten,
Van 't aanbegin der waereld, heeft voorzeid
2.
Een' redding uit de handen van partyen,
Van allen die ons haaten en beny'en;
Opdat de Heere aan onzer Vad'ren stam
Barmherting waare, en zyns verbonds gedagtig
Zou' weezen, en des eeds, dien hy, zo kragtig
Gezwooren heeft, aan vader Abraham.
3.
Ten einde om ons genadelyk te geeven,
Dat wy, verlost, en 's vyands hand onthéven,
Hem zonder vrees' ten dienste zouden staan;
Dat wy voor hem in heiligheid en zeeden
Voortwandelen, en in gerechtighéden
Geduurende al ons lévee zouden gaan.
4.
Gy, kindeken! zult, onder de Profeeten,
Nu een Profeet des Allerhoogsten heeten:
Nadien gy voor des Heeren aanschyn zult
Voorheen gaan, om zyn' wégen te bereiden,
De zynen t' zaam ter zaaligheid te leiden
Door 't kennen der vergeeving' hunner schuld;
5.
Door onzes Gods inwendig médedoogen,
Met welk ons nu het oosten uit den hoogen
Bezogt heeft, om zig te openbaaren aan
Dc geenen die in duist're klooven, spleeten
En schaduwe der dooden zyn gezéten,
En ons te doen op 't pad des vrédes gaan.