Psalm XIV.
1.
Daar is geen God, zegt dwaashert in 't gemeen.
Zyn taal verderft; hy doet de snoodste werken.
Niet één doet goed; maar God, om 't op te merken,
Zag 't mensdom aan, of iemant, ryp in reên
God zogte; o neen!
2.
Zy zyn al t' zaam verdwaald, in stank verkeerd.
Geen één doet goed: wat is 't ook dat zy weeten
Die 't onrecht doen, myn volk, als brood, opeeten?
Zy hebben nooit, in hertsgeroep verneerd,
Den Heer geëerd.
3.
Daar zyn zy met vervaardheid dan vervaard:
Want God is by 't geslachte der oprechten.
Gy nu beschaamt de elendigen en slegten
In hunnen raad, omdat de Heer hen spaart
En helpt op aard.
4.
Ag! dat 'er eens uit Sion uitkomst kwam'
Voor Israël! want als de Heer der Heeren
't Gevangen volk ten diensthuize uit doen keeren,
Zal 't blydschap zyn, voor Jakob, tak en stam
Van Abraham.