Psalm XXI.
1.
De Koning is verheugd, o Heer!
Om kragt, van u verkreegen:
Hoe zeer dan om uw' zeegen?
Gy gaaft zyn pert vol op, en meer;
Ja hebt hem niet geweerd
Van 't geen hy heeft begeerd.
2.
Gy komt hem voor met zeegening
Van 't goede, en kroont zyn' hairen
Met goud van fyne baaren.
't Begeerde, 't geen hy voort ontving,
Was 't léven, dat hy koos,
Voor eeuwig en altoos.
3.
Zeer groot is de eer van hem, dien gy,
Tot majesteit verhéven,
Met heerlykheid begeeven,
Voor eeuwig zet uw' zeegen by;
Dien gy, voor uw gezigt,
Tot vrolyk zyn verpligt.
4.
De koning (want hy bouwt op God)
Zal, door uw' goedighéden,
Niet wank'len in zyn' schreeden.
Uw' hand, uw' rechterhand zal 't rot
Uws vyands teegen staan,
Zal 't vinden en verslaan.
5.
Gy zult ze maaken als een gloed
Des ovens, in de dagen
Van uwe straffe en plaagen;
Gy zult ze in uwen grammen moed
Verslinden, gants hunn' stam
Verteeren door de vlam.
6.
Gy zult hunn' vrugt van de aard' verdoen,
En, uit alle Adams telgen,
Hun zaad geheel verdelgen:
Dewyl ze u zogten kwaad te broên;
Zy hebben 't snood bedagt;
Doch 't schort hen aan de magt.
7.
Gy zult ze zetten tot een wit,
En op hun schaamt'loos wezen
Toeleggen, met uw' peeze.
Verhoog u, Heer! in 't sterkst bezit;
Zo zal ons psalmgeklank
Opsteig'ren, u ten dank'.