Psalm IV.
1.
Recht Rechtsbezorger! hoor myn béden.
Geef my, genadig, als voorheen,
Eens ruimte in enge angstvalligheden.
Hoelang, o mannen, slinks van zeeden.
Zult gy myne eer te schande treên?
Den grond van de iedelheid doorbooren?
De leugen zoeken? Weet dat God
Zig heeft een' Gunstgenoot verkooren:
De Heere zal myn' stem verhooren
Wanneer ik roep am heilgenot.
2.
Bedryft, hoezeer vergramd, geen' zonden;
Bepeinst te bedde uw doen; zyt stil;
Brengt offeranden, niet by monden,
Maar in het herte oprecht bevonden;
Vertrouwende op Gods magt en wil.
't Uitwerksel van veel' dwaalgezigten
Is 't zeggen: wie zal ons doen zien
Het goede 't geen ons moest verpligten?
Laat ons uws aanschyns licht verlichten,
ô Heere! om 't duister kwaad te ontvliên.
3.
Gy hebt, door 't goede, aan my gegeeven,
Myn' geest niet slegs ontlast van pyn,
Maar zelf in hooger vreugd doen zweeven
Dan als, tot onderhoud van 't léven,
Hun koorn en most vermeerderd zyn.
Ik zal myn' matte léden saamen
Neêrvleijen op het lédekant:
Want gy, door wien we ooit rust bekwamen,
Gy, Heere! zult my rust beraamen,
En zeeker woonen doen in 't land.