Psalm CXXIII.
1.
Ik wend tot u, die in den hémel zit,
Myne oogen, als na 't wit.
Gelyk zig na de handen van de heeren
Der knegten oogen keeren,
En eeven als de maagden sleets aanschouwen
De handen haarer vrouwen,
Zo zyn op God onze oogen staâg, tot hy
Ons eens genadig zy.
2.
Ei, wees ons nu genadig, ja, o Heer!
En nu en immermeer:
Wy zyn al t' zaam, en uiten 't u met klagten,
Te zat van al 't verachten;
Ja onze ziel is veel to zat van 't spotten
Der weelderige zotten,
Van, 't geen haar word door trotsaards aangedaan,
Vervunsen, hoonen, smaân.