Psalm LXXXIV.
1.
Hoe lieflyk zyn uw' woonsteên, Heer
En God der heiren! ik begeer
Hertgrondig, vol verlangst, to zoeken
Na uw' voorhoven; 'k roep my hees
Tot 's lévens God met pert en vlees.
De mos vind huis, de zwaluw hoeken
Tot nesten, daar zy 't Jong gebroed
Voor uwe altaaren legt en voed.
2.
Myn heirvoogd, koning, en myn God!
Welzaalig zyn ze welker lot
Uw huis is, daar ze u stadig roemen.
Welzaalig mens wiens kragt gy zyt!
Wiens hers uw' wégen volgt altyd!
Zy zullen hem hunn' bronaêr noemen
In 't doorgaan van 't moerbeeziedal;
Wyl 't ryklyk op hen reeg'nen zal.
3.
Zy gaan van kragt tot kragt, elkeen
Zal voor Gods oog in Sion treên.
O God der heiren! hoer myn' béden;
Hoor, Jakobs God! ons schild! uw oog
Zie 't aanzigt aan, zie van om hoog
Op uw' gezalfden na benéden.
Eén dag in uw' voorhoven schat
Ik boven duizend buiten dat.
4.
'k Wil liever op Gods drempel staan,
Dan in der boozen tente omgaan.
God is een' zon, een schild; de Heere
Zal gunst en eer verleenen, en
Het goede niet onthouden, hen
Die trouwlyk wand'len t' zyner eere.
O Heer der heiren! ons behoud
Welzaalig die op u vertrouwt!