Psalm LXXIX.
1.
De heid'nen zyn in uw bezit gekomen; Zy hebben, Heer! den tempel ingenomen, Uw heiligdom onteerd, de stad des Heeren, Jeruz'lem, in een' puinhoop doen verkeeren, De lyken, vers vermoord, Van uwe knegten, voort Den vogelen om to eeten Gegeeven; 't vlees, o God! Van die gy lieft, met spot Den beesten voor gesmeeten.
2.
Zy hebben, door 't veelvuldig bloedvergieten, Hun bloed rondom Jeruz'lem heen doen vlieten, Daar niemant was die hen begroef in de aarde. Wy wierden den nabuuren ter onwaarde, Een spot, een' schimping, dien, Die wy rondom ons zien. Hoelang, Heere! is 't voor handen? Zult gy in eeuwigheid, Tot straffe uws volks bereid, Als vuur in iever branden?
3.
Wil uwen toorn op hen die u nooit kenden, Op 't volk, dat u niet eert, als water zenden, Uitstorten, Heer! wyl Jakob opgegeeten, Zyn lieflyk huis ten gronde is neêr gesmeeten,
Gedenk aan 't kwaad, wel eer Aan u gedaan, niet meer; Haaft u ons voor te komen Met uwe ontferming': want. Wy zyn in staat en stand Erbarmlyk afgenomen.
4.
God onzes heils! help ons, uw' naam ter eere; Red, scheld ons kwyt, om uws naams wille, o Heere! Hoe! zouden steets de heid'nen zeggen mogen: Waar is uw God? Neen, wreek eens voor onze oogen Al uwer knegten bloed, Door 't heidendom verwoed Doen vlieten uit hunne ad'ren. Laat der gevang'nen klagt En kermen, eens geacht, Tot voor uw aanschyn nad'ren.
5.
Verhoed tog, naer de groote uws arms, 't vermind'ren. Van 't ov'rig' der ter dood verweezen' kind'ren; Doe zévenvoud aan onze nagebuuren De smaad en 't kwaad, u aangedaan, bezuuren: Uw volk, door u geleid, Als lammeren geweid, Zal u dan eeuwig pryzen; Het zal uw' roem en eer Van stam tot stammen, Heer! Vertellen en bewyzen.
Cookies on Poetry Cove