Psalm CXXXV.
1. Looft en pryst des Heeren naam, Gy, Gods knegten! pryst hem t' zaam Die in 't Huis des Heeren staat, Door zyn' voorpoortaalen gaat; Looft dien goeden, lieven Heer, Zingt, psalmzingt zyn' naam en eer:
2.
Wyl by Jakob zig verkoos, Isr'el hield voor 't zyne altoos. God is, weet ik, groot en waard Boven alle goôn op aard', Doende in hémel, aarde en zeen, 't Hoogst en diepst, zyn' wil alleen.
3.
Dampen doet by opwaarts gaan Van het eind' des aardryks aan; Bliksem, donder, reegennat, Stormwind brengt hy uit zyn' schat:
De eerstegeboor'nen sloeg de Heer, Mens en vee, to Memfis neêr.
4. In Egipte bleek zyn' kragt, Teegen Far'o en zyn' magt: Volk en vorsten sloeg hy dood; Sihon, de Amoriet, hoe groot Bazans vorst ook, Og in naam, Kan'ans koningkryken t' zaam:
5. Isr'el schonk hy 't land altoos. Heere! uw naam is eindeloos. Wyl ook uw' gedagtenis Zelf van stam tot stammen is. God zal, rouwig om zyn' knegts, Richten in den stoel zyns rechts.
6. 's Heidens afgoôn zyn metaal, Goud of zilver altemaal Werken van der mensen maak, Met een' mond, maar zonder spraak', Oogen, daar niet één van ziet, Ooren, maar die hooren niet;
7. Zonder adem is hun mond; Dies gelyke hen terstond Ieder die ze houwt of bouwt, Ieder die op hen vertrouwt. Isr'els huis! nu, roem Gods eer; A'rons huis! nu. loof den Heer.
8.
Loof den Heer nu elk om 't meest, Lévies huis! elk die God vreest, Loof' den Heer nu: uit het slot, Sion, kome lof aan God, Woonende in Jeruzalem; Looft den Heere; lof zy hem.
Cookies on Poetry Cove