III.
Doch neen, geen leugengeest houdt die vertoogen Des hoogmoeds voor uwe onervaren oogen! De glimlach, die uw roozenmond omgloort, Getuigt veeleer dat gij in stilte luistert Naer 't zielesterkend en vertroostend woord, U door een goeden engel toegefluisterd. Gij mijmert aen den zondag, is het niet? Die haest met vreugde en vrijheid weêr gaet komen; En 't is alsof ge in uwe blijde droomen Reeds aen uw zij den struischen jongling ziet, Wiens kloeke mannenliefde u nooit verliet, En in welks hert gij onuitputlik-teeder De schatten van uw maegdlik herte giet? Gij denkt, niet waer? hoe ge arm aen arm dan weder Zult langs de Werf gaen wandelen; hoe gij Zult fier op hem zijn; en hoe, dikwils hij Trotsch neêr zal zien op juffers en op heeren, Die soms zich in 't voorbijgaen ommekeeren, En uw gewaed, uw prettig mutsken staen Benijdend of bewondrend gâ te slaên.
Of wel ge beeldt u in hoe gij te samen, Ver van 't geraes der duffe stad gesneld, Langs al de slingerpaden van het veld Omdolend, louter bloemengeur gaet âmen; Hoe gij nu eens op 't zonnig grastapijt Als kinderen rondhuppelt in de weiden, En u dan weêr in 't lommer nedervlijt. Gij ziet reeds in uw geest hoe gij daer beiden Zijt hand in hand gezeten; hoe gij praet Van al de zaligheên, die u verbeiden In eene toekomst, die haest opengaet. Gij lispt hem reeds in de oor wat zindlik kluisken, Wat wollig liefdenestje gij van 't huisken Wilt maken, waer ge samen woonen zult. En hoe ge hem daer koestert en omhult Met duizend kleine zorgen; hoe uw kussen Hem 't zweet van 't voorhoofd vagen, als hij moê Van zijnen arbeid huiswaerts keert; en hoe Ge op uwen schoot uw eersteling zult sussen; Dan, hoe die groot wordt; dan, hoe gij misschien Weldra een zwerm van bruine kroezelbollen Rond u, in 't zand, ziet tuimelen en rollen, En klaefren van uw schoot op vaders knien, On aen zijn kus de bolle wang te biên....
En gij naeit maer, gij naeit maer, met vlijtigen spoed; Want elk steekje is een stap naer dien zegen; En het sijsken knikt toe of 't wou zeggen: dat 's goed! De geur uwer bloemen schijnt eenmael zoo zoet; En 't is of uw hemel u toeriep: schept moed! Haest lach ik dien vreugdetijd tegen!
Cookies on Poetry Cove