I.
De tijd van dijne boete is om!
Een zusterkring van maegden wacht dij,
In hooger spheer, en Jezus lacht dij
Zoet tegen als een bruidegom.
Livarda, maegdelike blom,
De tijd van dijne boete is om!
Kom mede, o meisje, naer den hemel, kom!’
Zoo klonk er, boven 't flakkrend slagen
Der vlammen, boven 't jammerklagen
Der zielen, eene stem langs 't Vagevuer;
En, breed het blanke vleuglenpaer uitslagend,
Steeg daer een Engel op in 't wijd azuer,
Livarda in zijne armen dragend.