Op de wijse, van den 50. Psalm Davids. VRindinne weerdt, de Boose pochet seer; Doch inder daedt comt hulp van mij, de Heer. * Het schijnet wel dat ick voor eenen tijdt
Dij gantsch verlaet, ellendigh, onverblijdt; Doch in den noodt com ick dij helpen seere. Al s'menschen hulp moet commen van den Heere. I I. Want siet ick ben het * eeuwigh-blijvigh Woordt: Al wat men siet, dat commet door mij voordt: Hoe soude mij de maght ontbreken dan ? Wat mensch sal doen dat ick niet doen en can, Hij comme voordt dat ick van hem magh leeren ? O gheen Maght gaet voor de Maght des Heeren. I I I. * Misschien salstu mij segghen; T'is wel waer, Al wat du wilst, O Heere, dat is daer; Maer mijne * sond mij voor straf vreesen doet ! En spreeck niet soo, Mijn * Tortel duyve soet: Om mijn * ghenaedt sal ick ghenaedigh wesen. Met Christi bloedt wordt sondes wondt genesen I V. * Eer sal de Son, O Lief, * onlichtigh zijn; Eer sal de Maen die vol is derven schijn; Eer sal het Vier sijn' hitte worden quijt; Dan dat ick dij sou laeten onverblijt. Dus vast betrouw' op mijn * barmhertigheden. Voorwaer gheen goedt en gaet voor God's goetheden. V. O lachet nu die God van herten mint, Dat Godes volck voor God ghenaede vint ! En du, Nassouw', * ghebruyckt wel mijn ghenaedt: Het goet * misbruyckt dat doet den mensche quaedt: Maer ick weet wel dat elck een mij sal loven. Elck love God hier end' in s'Hemels Hoven.
Cookies on Poetry Cove