Op dewijse, Ick weet een schoon Casteel, &c. MYn Ziel' heeft eenen Vrint, Die * Vrindt is boven vrinden: Van herten hij ons mint: In noodt sal men hem vinden. Als wij zijn in voorspoedt; Vin'tmen veel vrinden goedt: Maer * Christvs in den noodt behoedt. I I. Ick was een * wees-kindt swack, Och sonder schuldt ghevanghen; En Christvs tot mij sprack:
Lief, wil de Croon' ontfanghen: De wereld en haer landt Die zijn in Godes handt: God ghevet * vrijheydt ende bandt. I I I. Hij * sprack, en t'was ghedaen; Mijn Suster is ghestorven: Ick hebb' de Croon ontfaen, En groote eer verworven. O die * groot worden wilt, Stae op God's goetheydt milt: God's maght van s'werelds maght verschil't. I V. V maght die was wel groot, * Philippe, wat mogh't baeten ? Met eene * vuyle doot Moest ghij u leven laeten. Die sterck is, buyten Christ, Die vallet eer hij't wist: Die Christvm * derft, seer vele mist. V. Hoe veel verraeders snoodt Wel stonden naer mijn leven, En zij zijn selve doodt ! Wat heeft de Vloot bedreven ? Voorwaer al wat men siet Is * broosscher dan het riet: Die op Christ steunt, en vallet niet. V I. O Christ, ick steun' op dij In mijne * Oude daeghen: Mijn crachten zijn voorbij, Wil self de Croone draeghen. Als de mensch is bedaegh't Naer ruste hij zeer jaeght: Die bij Christ rust, is onversaeght. V I I. Elisabetha wijs, T'is waer du soeckest ruste: De mensche rust op ijs, Die rust naer s'werelds luste: Com, mijn Vrindinne goet. Drenck Christi * Viver soet: Die * Leven wilt, eerst sterven moet.
Cookies on Poetry Cove