ij. Pause.
8 Hy sal in grammen moed
De Goddeloose doen te niet
Dat geen geheughnis overschiet
Van haer noch van haer bloed.
Die roept die werd verhoort;
Is hy benaut: hy werd verlost;
Lijd hy gebreck: hy krijgt de kost;
Die zwack is werd geschoort.
9 Geen hoogmoed hem behaegt:
Maer al wie hem ontsiet en vreest,
En een gebroocken hert en geest
In zijnen boesem draegt.
Als harde tegenspoet
Somtijts op d’aerd den vromen druckt
Hy werter weder uytgeruckt,
God helpt hem weer te voet.
10 Den goeden slaet hy gae
Dat haer geen ramp of onheyl deer
Noch aen gebeent’ of vleesch verzeer,
Noch haere leen beschae.
De dood is ’tloon van’t quaed
Dies sal de boose-wicht vergaen
En voor Gods oordeel niet bestaen
Die zijne heylgen haet.
11 De mensch is wel beraen
Die God dient als een trouwen knecht
En op hem bouwt, want in het recht
Sal hy niet schuldigh staen