Skip to content
1655

Davids Psalmen in Nederduytsche rijmen gestelt

Jacob Westerbaen

iij. Pause. 13 Wie beleeft so blijde maeren? Ach, voor’t rijpen mijner jaeren Werd ick onder weegh gestort! God heeft mijnen tijd verkort Dies so sey ick: Heer, mijn daegen Waerom sijn die afgeslaegen Op het midden van mijn leven? Daegen die u noyt begeven?

14 Gy, die waerd voor tijd en uyren, Gy die zijt en die sult duyren, Gy die hebt begin noch perck? Aerd en Hemel sijn u werck: Aerd en Hemel sal verderven, Maer gy, Heer, en sult niet sterven: Aerd en Hemelen sijn endigh Maer gy, Heere, zijt bestendigh.

15 ’t Aerdrijck sal ’t niet eeuwig houden En gelijck een kleed verouden: Als de slijtende gewaen. Sal den Hemel oock vergaen

En al wat hy overwelfde; Maer gy, Heere, blijft de selfde, Uwe jaeren, daegen, uyren Sullen sonder eynde duyren.

16 Oock de kindren uwer knechten Die haer wegh en wandel rechten Nae u wet, en wil, en last, Sullen seecker, vry, en vast Het gezegent land bewoonen Met haer dochteren en zoonen, En het zaet van haere lijven Sal aldaer gevestight blijven.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.