Skip to content
1655

Davids Psalmen in Nederduytsche rijmen gestelt

Jacob Westerbaen

ij. Pause. 19 Die Sihon den Amorijt Land en leven maeckte quijt; Syne goedheyd duyrt altijd En syn mildheyd streckt sich wijd.

20 Die in Basan Og verwan, Daermen spaerde vrouw noch man; Syne goedheyd duyrt altijd En syn mildheyd streckt sich wijd.

21 Die haer landen gaf te buyt Dat doe Moyses deylden uyt: Sijne goedheyd duyrt altijd En sijn mildheyd streckt sich wijd.

22 So dat elcke staeck en stam Het besit van ’tsijne nam: Sijne goedheyd duyrt altijd En sijn mildheyd streckt sich wijd.

23 Looft hem die ons niet vergat Doe men ons op ’t herte trad, Sijne goedheyd duyrt altijd En sijn mildheyd streckt sich wijd.

24 Looft hem die ons maeckte vry Van de zwaere slaeverny Sijne goedheyd duyrt altijd En sijn mildheyd streckt sich wijd.

25 Looft hem die al watter leeft Haere spijs en voedsel geeft, Sijne goedheyd duyrt altijd En sijn mildheyd streckt sich wijd.

26 Looft hem die ten Hemel woont En van daer sijn gunste toont; Sijne goedheyd duyrt altijd En sijn mildheyd streckt sich wijd.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.