ij. Pause.
12 Doet uw monden op,
Opent vry uw kaecken,
’k Sal u keel en krop,
En u buyck en maegh
(Hoe gescherpt en graegh)
Vol van spijse maecken.
13 Maer mijn volck was staegh
Tegen my aen’t meuyten,
Om te luystren traegh:
En in haer gemoed
Kon den overvloed
Genen wrevel steuyten.
14 Dies gaf icks’ oock op
Aen haer harde monden
En haer steege kop,
Om te setten gangh
Buyten toom, of dwangh,
So sy’t selfs verstonden.
15 Och had Israel
Lust in my gekregen!
Alle dingh waer wel,
Had mijn volck gehoort
Nae mijn wil en woord
En gegaen mijn wegen!
16 ’k Had gebracht eer langh
Haere weer-partyen
Tot den ondergangh,
En mijn hand gekeert
Met het zeegbaer zweert
Om voor haer te strijen.
17 Die mijn vyand sijn
Hadden sich begeven
Onder my, uyt schijn,
En den Isralijt
Had ick t’aller tijdt
Doen in weelde leven.
18 ’k Had haer door het best
Van den tarw doen groeyen
En met blom gemest:
Om haer sat te voen
Had ick honigh doen
Uyt de rotsen vloeyen.