j. Pause. 4 Oock hebben sy hem aen haer zijde Die my haer hand en hulpe bien, Des, hoe mijn vyand my bestrijde, Ick sal aen hem mijn lusten sien;
’t Is beter vast op God te bouwen Als op der menschen macht te staen, Die zich op Vorsten gunst betrouwen Die vinden sich wel licht verraen.
5 Doet my van alle kant omringen, Laet alle volckren om my staen En my met al haer macht bespringen, Ick sals’ in Godes naem verslaen; Schoon dat op my met schut en pijcken Mijn vyand hard quam dringen aen, Ick sal niet eene voetstap wijcken Maer sal hem moedigh tegen-gaen
6 Schoon sy op my als hooren-toornen Met heele zwarmen vielen aen, Ick sal haer als een vyer van doornen Doen in des Heeren naem vergaen. Mijn vyand socht my t’overstolpen Om my te krijgen in de val, Maer neen: de Heer heeft my geholpen; Wie isser die my krencken sal?
7 Op hem ist dat ick my vertrouwe; Hy is mijn roem, mijn lust, mijn liedt, Hy is de rotz daer ick op bouwe, Mijn troost in al wat my geschiedt. ’t Is vreughd ten huyse van de vroomen, ’t Is blijschap door het gantsche land, Om dat men heeft de kracht vernoomen Van Godes stercke rechterhand.
Cookies on Poetry Cove