He. v.
1 Leer my, o Heer, uw wetten recht verstaen
En ick sal die sorghvuldigh onderhouwen
So langh in my des levens aeders slaen,
Tot dat mijn bloed sal door de dood verkouwen;
Doe van uw wet my grondigh onderricht
En ick en sal in’t volgen noyt verflouwen.
2 Brengh my op’t pad (want daer toe heb ick lust)
Van uw geboon en uw gerechtigheden,
En noyt en sal mijn yver sijn geblust
Om uwen wegh goedwilligh in te treden;
Ley my daer toe, en niet tot vuyl gewin;
Noyt zy mijn hert van gierigheyd bestreden.
3 Geen ydelheyd en koom my in de sin,
Bewaer mijn oogh, dat ick my niet vergaepe
Aen schijn van deugd, noch daer mijn smaeck in vin,
Maer in uw woord mijn lust en leven raepe;
Denck om uw knecht die nae uw vreese tracht:
Dat over hem uw hulp niet langer slaepe.
4 Die deugd bemint die werd hier licht veracht:
Maer gy, o Heer, wilt schande van my weeren,
Hoed my voor smaed die ’k van de wereld wacht;
Uw woord is soet, daer toe streckt mijn begeeren;
Mijn zwacke ziel sal krijgen nieuwe kracht
Als gy my uw gerechtigheyd sult leeren.