iiij. Pause.
16 Aen Baal-Peor raecktmen vast,
Men gaet by Midian te gast
En eet het offer van de dooden:
Dies God geterght tot toorn en straf
Om dat sy dienden vreemde Goden
Sond plaegen van den Hemel af.
17 Tot dat den dappren Pineas
Die vol van heylgen yver was
Bestont in’t Richters ampt te treden:
De plaegh hiel op, en ’tbloedigh feyt
Wierd hem tot in der eeuwigheden
Gereeckent tot gerechtigheyd.
18 Oock hebben sy tot Meriba
Den Heer vergramt, daer Moyses nae
Om haerent wil voor moste lijden:
Wijl hy geterght door al ’tgebas
Van’t twistend volck sich liet ontglijden
Een woord dat onvoorsichtigh was.