Pause.
5 Doet haer als waeter henen dryven,
Maeckt haere spieren sonder kracht,
Haer boogh en peesen sonder macht,
Geeft dat haer pijlen niet beklijven,
Dat al’t gedreyghde quaed verdwijn
Als flecken in de Sonne-schijn.
6 Wilt haer in duysternisse smooren
Gelijck de mis-draght van een wijf:
Komt haer in gramschap op het lijf
En neemtse wegh in uwen tooren
Veel rasser, als het vier verslindt
Daer het een droogen doorn-bos vindt.
7 Dan sal de vroome sich verblijden
Wanneer hy siet dat God de wraeck
Aenneemt van sijn gerechte saeck
En sijnen vyand gaet bestrijden,
Van wien hy so veel neder slaet
Dat men in’t bloed sijn voeten baedt.
8 Dan sal men seggen by den menschen:
De vroome, die hier lijd en sucht
Siet immers eens sijns lijdens vrucht
En krijght het somtijds oock nae wenschen:
Daer is een God die loont en straft
En recht, of nu, of mergen schaft.