Pause.
7 Haest u, o God, om my te hooren,
Want mijne krachten gaen verlooren:
Wend uw gesicht van my niet af,
Noch sluyt voor mijn gebed uw ooren,
Of anders raeck ick in het graf.
8 Doe uwe gunste my bestraelen:
’t Sy dat de Son is aen het daelen,
’t Sy dat hy weer in louter goud
Komt ’s mergens aen den Hemel praelen:
Want ick heb my op u vertrouwt.
9 Mijn ziel is t’uwaerts opgesteegen:
Dies leer my kennen uwe wegen;
Maeck my van mijnen vyand vry,
En laet my om geen hulp verlegen,
Want, Heer, op u verlaet ick my.
10 Leer my nae uwe wetten leven
So gy ons die hebt voorgeschreven;
Geley my op een effen baen,
Dat sonder sneuvelen of sneven
Ick mijnen wegh ten eynd magh gaen.
11 Doe my als uyt het graf verrijsen
Om uwen grooten naem te prijsen:
Mijn leven zy in u behoed
Om al de wereld aen te wijsen
Dat gy my recht nae reden doet.
12 En, om my met uw gunst te kroonen,
Wilt mijnen vyand niet verschoonen,
Verderf en roey mijn haeters wegh,
En wilt aen uwen dienaer toonen
Hoe nae hy u aen ’t herte legh.