j. Pause.
4 Des Heeren Engel gaet
En staet en slaet rondsom de geen,
Die God ontsien, sijn leger heen,
En ruckts’ uyt alle quaed:
Dus merckt en wel verstaet
En smaeckt hoe goed de Heere zy;
Hoe wel daer aen, hoe saeligh hy
Die sich op hem verlaet.
5 Vreest God en acht sijn stem
Ghy die des Heeren heylgen zijt,
Want die hem vreest en dient met vlijt
Geen nooddruft mangelt hem.
Een Leeuw hoe sterck, hoe stout,
Lijdt honger door gebreck van roof,
Maer die God soeckt met vast geloof
Gebreeckt geen onderhout.
6 Komt, kindren, leert van my
De vreese Gods, en wilt verstaen
Wat dien’ gelaeten, wat gedaen,
En wat zijn wille zy.
Sijt gy op ’tleven soet,
Sijt gy voor vroegh te sterven bangh,
Saeght gy uw leven gaeren langh
En uwe daegen goed:
7 Bewaert u tongh dan wel
Dat sy bedrogh noch valsheyd spreeck,
Die d’eer van uwen naest’ en breeck
En die ter neder vel.
Doet goed en laet het quae,
Siet dat ghy na de vrede tracht:
Want God neemt op den sulcken acht,
En slaet haer bidden gae.