j. Pause.
6 Daer ick, spreeckt de Heer,
Heb het juck geschoven
Van u hals wel eer,
En u heb verlost
Daer gy wercken most
In den tichel-ooven.
7 Israel, doe gy
In benaeutheyd suchte,
Doe men riep aen my,
Sprack ick uyt een wolck
En bewaerde ’t volck
Dat voor Pharo vruchte.
8 Ick heb u beproeft
Aen den stroom der twiste,
Daer gy waert bedroeft
Om dat gy in’t sand
Van het woeste land
Vocht en laevingh miste.
9 Doe ick seyde: hoort
Volck van my gekooren,
Luystert nae mijn woordt,
Past op mijn bevel;
Och, of Israel
Nae mijn stem wou hooren!
10 Laet geen andren Godt
Onder u doch weesen;
’t Waer met my gespot:
Doet geen dienst noch eer
Aen een vreemden Heer,
Wilt geen ander vreesen.
11 Ick, en anders geen,
Ben u God en Heere:
Doe gy hebt geleen
In het slaeven-huys
Heb ick u van’t kruys
Vry gemaeckt met eere.