ij. Pause.
10 O, wat heugelijcker uyren,
Daer het heugen af sal duyren
En van stam tot stammen gaen
Door getrouwe letter-blaen!
O, wat heugelijcker stonden,
Daer het volck sal af vermonden
En des Heeren lof doen hooren
Dat noch niet en is gebooren!
11 Om dat hy sijn gunst liet straelen
Uyt de heylge Hemel-Zaelen,
En sloegh een genaedigh oogh
Nae der aerde van om hoogh
Op het suchten der gevangen,
Op’t gebedt van die verlangen
En die haecken om te raecken
Uyt des Doods gesparde kaecken.
12 Op dat sijnen naem magh brallen
Binnen Salems nieuwe wallen,
En sijn roem weer zy gehoort
Binnen Syons heyligh oord;
Als de volckeren met hoopen
Derwaerts sullen koomen loopen
En de Koningen van waerde
Door hem vallen neer ter aerde.