iij. Pause.
10 God sal haer, die hem vreesen, spaeren:
Hy salse redden van de dood
Om haer by ’tleven te bewaeren
In dieren tijd en hongers nood.
Dit is ons vertrouwen,
Dies wy op hem bouwen,
Hy is onse schild,
Die ons sal behoeden
Hoe de boose woeden
Hoe het quaed ons knilt.
11 Ons herten zijn als uytgelaeten,
Wy zijn, o God, in u verblijdt
Om dat gy tegen die ons haeten
Een vaste burght en toevlucht zijt:
Daerom, Heer, bereegen’
Ons met uwen seegen,
Doet uw milde hand
Over ons luy oopen,
Geeft ons ’tgeen wy hoopen,
Laet ons niet in schand.