Pause.
5 Maer laet ramp en ellend woelen
En sich heffen tegen my,
Noch sal ick in’t eynd gevoelen
Hoe goed dat de Heere zy;
Daegs sal my zijn gunste voen,
’s Nachts sal hy my singen doen,
Om dat hy my ’tlieve leeven
Heeft als op een nieuw gegeven.
6 Waerom (dus so sal ick spreecken)
Ben ick, Heer, uyt uw gedacht?
Moet ick staegh in droefheyd steecken
Om mijns vyands meerder macht?
’tIs een dood-wond in mijn hert
Die van hem gegeven wert,
Als ick daegelijx moet hooren:
Waer’s uw God, is hy verlooren?
7 Waerom zijt ghy dus verslaegen,
O mijn ziel, en sonder rust!
Wacht op God: eer weynigh daegen
Sult ghy krijgen stof en lust
Om te looven uwen God
Voor een ander beter lot,
Want hy sal u soeter tijden
Geven na dit bitter lijden.