Aleph. 1.
WEl hem die recht op sijne wegen gaet,
Dien Godes wet is’t richtsnoer sijner paeden
So dat hy noyt ten dool-wegh in en slaet;
Wel hem, die richt sijn leven nae de blaeden
Van’t heyligh boeck, het boeck van Godes hand,
En die hem soeckt met lust, niet om verzaeden.
2 Wel hem, die list en valscheyd van sich bant
En niet en wijckt van ’s Heeren rechte straeten
Of rechts of slincx, aen d’een of d’andre kant;
Wel dien, die ’t quaed en slimme gangen haeten:
Want gy, o Heer, hebt uwe wet geset
Tot richtsnoer van al wat wy doen of laeten.
3 Och, was mijn wegh gericht nae uwe wet!
Kon ick, o God, my vast daer toe begeven
Om uwe wil te volgen onbelet!
Och, kon ick recht nae uw bevelen leven!
Want hy en werd ter schande noyt gebracht
Wiens zin en ziel aen uw geboden kleven.
4 Leer my, o Heer, uw wetten dagh en nacht!
Dan sal ick u van reyner herten loven
Als gy my tot haer kennis hebt gebracht
En het gordijn sal wesen opgeschoven.
Gy wilt, o God, dat men uw wil betracht:
Ick wil, en zal, geef my u hulp van boven.