An de recht-sinnige, Godsalige, Konst, en deugdlievende Poëtesse: Aafie Cornelis. Tot Enchuysen. 1639.
EErbare jonge-Maagd van d'Opper-God gezégend: Die u met 's Hémels-dau heeft rijkelijk be égend, Berégend dat gy zijt seer vruchtbaar in u doen: U Penne groeyd, en bloeyd (als Arons roede) groen. Geen Penne wast, en groeyd, geen dorre-schaften bloeyen: Maar u kloek-sinnig-breyn doet uyt haar nebbe vloeyen
Een angename-geur: verseld met 't heylig-nat, Dat neder is gedaald in dit verkoren-vat. Verkoren voor den tijd, en alle eeuwigheden, In hem, die d' Oude-slang sijn harssens heeft vertreden. Die u met wijsheyt heeft uyt-nemende begaafd: In-voegen dat gy die niet achteloos begraafd: Maar wel te recht besteed u dubbelde-talenten: So dat gy zijt gelijk een spruyt, dat (sonder enten) Bequame vruchten draagd, die nimmermeer vergaan. U Licht verdoofd de glans van Phoebi, en Dyaan: Want dit vergank'lijk-licht moet eyndelijk verdwijnen: Maar uwe Sonnens vlam sal ook hier na-maals schijnen. ô! Phenix van Holland, en aller Vrouwen Beeld, Wat Luk, en Heyl, heeft u den Schepper mee gedeeld: Waar door gy overtreft een Geest (daar seven Steden Lang hebben om getwist) in kennis, deugd, en reden, In liefde tot Gods Woord? gelijk mijn Heldin tuygd. Waar onder gy u (als sijn Dienaresse) buygd. Gy Rijmd, en Dicht, en Sticht, ô! Fakkel van Enchuysen: Gelijk als Anna was van drie gekroonde Kruysen. Die d' eelste-Rijmer roemd, van 't gansch Batavia. Ik sie u voor my gaan, en volg u stappen na.
Jacob Steendam.
Noch vaster.
Cookies on Poetry Cove