Stemme: Kits Alemande. Of, O eenigh voedsel van mijn jeughd, &c. WEl Harderinne, wreede Maeght: Hoe komt dat ghy u Harder plaeght? Daer hy niet dan met vriend-lijckheden, Soeckt sijn min en sijn tijd tot besteden: Al mijn vee, al mijn haef, al mijn land, al mijn hart, Ick u gun, ick u geef, en mijn wil willigh wart U ghe-offert tot een zoen, Daer ghy ziet, daer ghy merckt, dat in liefd', dat in Min, Ick getrouw, ick tot dienst, ick uyt lust, Harderin, Mijn lammertjens gae-voen, By clare Beeck en Stroom, en (laey:) als ick koom, Soo vlucht ghy schielijck in't Bosschagie, Te schuwen mijn-soete vryagie. 2 U zieltjen schijnt verhart als steen, De luchtjens noch al 'tdroef ghebeen Vermorwen niet u lieve sinnen, Daer ghy siet dat ick u beminne: Och ghy toont, en ghy spreeckt, sonder recht, sonder maet, Ghy niet acht, ghy niet kreunt, gy niet let, op mijn praet, Dat onder schaduw oudt, Van het groen, van het loof, wel so vaeck, ja so veel Schrilden uyt, met geklanck, met genock, met ghequeel, In't ruych bewassen woudt, Maer d'heldre Nachtegael Mijn wel-bekende tael Sal schatren uyt op bosch en berghen, Hoe dat ghy u Harder comt terghen. 3 Wilt ghy, wy mengen door malcaer Ons schaepjens welck nu dwalen daer? D'uw' om u trots en groots ghebieden, En de mijn moet om jonghst gheschieden: Want mijn sin, mijn ghemoet, barst door druck, en hem quelt, Daerom swiert, daerom stroyt, daerom sweeft, door het velt Ons beestjens, die soo soet Door het dal, door het wout, door het lant, door den bouw Weyden graegh, met gheknaeuw, met ghedruys, dies ick houw Dat ghy dit jonghe bloet,
Door't wesen stuyrs en straf, Sal in het nare graf Doen voeren, na 't ellendigh leven Als ick my tot rust sal gheven. 4 De hayren bruyn ghelijck een git, Verand'ren haest als snee soo wit, Waer aen men sien en kennen moghen Datick werde en ben bedroghen: Al mijn pijn, al mijn leet, al mijn kracht, alt gewelt Nu vermeert, nu begint, nu ontsteeckt, nu ontstelt Dit breyneloose hooft, Het gedacht, het verstant, hem verswact, hem ontroert, Of ick vlie, of ick vlucht, of ick raes, ghy beboert, Och ghy gheckt en maeckt verdooft Mijn wilt verliefd' ghedacht, Daer ick u dagh en nacht, Mijn dienst ten vollen u wou jonnen, Doch ick leef nu als verwonnen. 5 Daer ick wel eer in schiep gheneucht Dat is nu al onlust voor vreucht, O lomren tuyght van't vierich vryen: Dat ick om dees Nimph moet lijen: Siet de lucht, sie't geboomt, hem beweegt, door de kracht, Van't getraen, van't gesucht, van't gheween, vande klacht, 't Gheen dickwils onder haer Is ghebeurt, is ghejockt, is ghemalt, is ghespeelt, Op een riet, op een Fluyt, doch mijn stem,'tnu bequeelt Met groot ghegalmte naer. De wraeck u volghen sal Voor al mijn ongheval, Dat ghy aendoet mijn met doots pijnen, Dies ick troost´loos moet verdwijnen. Prince. 6 Vaert voort Princes, volbrengt u lust, Vaert voort, volvoert, tot dat ghy blust U wil, u wensch, u wel ghenoeghen, Daer ghy u doch nae komt voeghen: Doch gedenct, doch onthout, doch gevoelt, in u ziel Het beswaer, het geknaech, het verdriet, het verniel Dat ghy aen u Harder toont, Siet mijn geest, siet mijn rif, na mijn doodt, u verschijnt, Als een schim, als een spoock, doch als roock, weer verdwijnt, Hier wert ghy mee beloont. De Eungiers sullen t'saem Verbreyden uwen faem, En quellen u met wreede slaghen Dat ghy noch mijn doot sult beklaghen.
Cookies on Poetry Cove