Skip to content
1627

Nieu liedt-boeck genaemt den Amsterdamsche pegasus

Jacob Janszoon Colevelt

Stem: Ach Moorderesse: Straffe Harderinne, &c. ACh Harderinne: Soete lieve Maeght, Vlucht soo schuwelijck niet in't wout, Gunt doch weer-Minne Indien 't u behaeght, Is 't gevoelen nu gantsch verkout? Ghy komt u Harder aen, Te deerelijck verslaen, Beswaert hem met veel doots pynen: Is u hartje soo verhart, Dat ghy vreught neemt mijn smart? Want ick troosteloos moet verdwijnen. 2 Stilt doch u vluchten, Stilt doch u gangh, Siet hoe dat ick aemtochtigh hijgh, Siet op mijn suchten, Die mijn maken bangh, Want ghy voert eenen wreeden krijgh: Di es ick nu roep de doot, In dit lijden groot,

Dat hy mijn mijn leven endet: Want u strafheyd gheeft een loon, Dat ick sterve duysend doon, Ach: ghy u te afkeeringh wendet, 3 Wat sal't u baten, Als ghy dit lijf Stadigh beult hoe langhs en meer: Of streckt het praten Tot een tijt-verdrijf? Sal 't niet nemen eens een keer? Hoe kan u wesen soet, Een bitterlijcke groet Doch aen u Hardertjen gheven? Die u dient in ware deught, En schept alleen sijn gheneught, In u welbevalligh leven. 4 Ach groene boomen: Vraeght kennis van Al 'tgheen dat hier nu is gheschiet, Beeckjens en stroomen Ghetuyghet dan Van mijn jammer en groot verdriet, Dat dese schoone Maeght, Een Harder soo plaeght Onbevoelijck, en sonder reden, Och: heur hartje blijft versteent, Om ick wensch te zijn vereent, Door veel smekende ghebeden. 5 Of ick koom klaegh, Of mijnen stem Staegh' door-galmt de bosjens maer, Of ick ga knaghen, 't En heeft gheen klem, 'k Suchte (laey:) soo voor als naer, Want dese Harderin, En heeft niet inde sin My veel jonste aen te bieden: Want de telgjens groot en breet, Tuyghen wel van al dit leet, 't Geen een yeder met angst sou vlieden. 6 Onder de Linden Daer wy menighmael Vreudigh waren, door lust vergaert Daer men mocht vinden De soete Nachtegael, Ick met dese Nymph vermaert, Hebben ons namen vast, Ghesneden in een bast, In't midden vande bosschagie, Daer de traentjens op dat pas Vielen neder in het gras, In't sluyten van onse vryagie. 7 O wreede Vrouwe: Al u woorden vals Sijn te loofelijck nu verdooft, Acht ghy gheen trouwe? Haelt ghy in u hals Al 't gheen dat ghy my hebt belooft? Nu sie ick 't is maer wint, Ghelijckmen ondervint, Onghestadigh zijn's vrouws ghedachten Want haer lieven wesen soet, Doet beweghen een ghemoet, Maer in 't endt pijnlijck verkrachten

8 Vaert wel, Princesse, Leeft langh gesont, Maer ghedachtigh sijt dit vermaen, Dan denckt, Vooghdesse, Aen het strengh verbont, t Geen door Eeden ghy hebt ghedaen: 'U lieve schaepjens al, Verstroyen in dit dal, Omdat ghy u Harder wilt schuwen, Drijft u beestjens stadt-waerts in, t Gheen u gheven sal ghewin, Doch 't voorgaende noch meer vernuwen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.