Stemme: Als begint. GRusele Nymphje sat Op de hooghe berghen neer, En vrundelijck aen Gode badt Dat sy haer lief, haer Daphnes weer Mocht sien in sulcken schijn: Ghelijck hy voormaels placht te sijn.
2 De snelle Wind sy badt, Dat hy haer suchjens groot Sou draghen, en haer traentjens nat Aen Daphnes, en haer groote noot Hem gheven te verstaen, Aes: met wat kommer sy sat belaen.
3 Soeckt Winden over al Al klagehend' over 't veld, Tot datmen hem weer vinden asal, En hem, al suchtende, van vertelt U bootschap schreyend uyt, Wat dat u komst by hem beduyt.
4 Op dees manier begint Hem te vermanen dan, Hoe dat ick door mijn klacht, u Wind: Verwonnen hebb', so dat ghy aennam Te rusten nimmermeer, Voor hy verstaen hadt mijn hartseer.
5 En of ick yets vergat In woorden, die mijn tongh Besloten hilden, wou ick dat Ghy van nu terstont aenvongh, En te vereinnen, siet, Om na te bootsen mijn swaer verdriet.
6 Op, spoedigh: Windend liet Ras voort, en haestigh keert Weerom ter plaets waer ghy my liet: Na dat ghy hebt van hem begheert Dees bee, als dat hy moet U strax na-volghen metter spoet.
7 Want, laes: niet eer en sal Dijn hartsen sijn gherust, Noch oock mijn tongh van klaghen al Op houden sal, voor dat gheblust Mijn brand wort van sijn mond: Waer door Grusella weer wort ghesont.
Cookies on Poetry Cove