Skip to content
1619

Lusthoofien ofte Vermaecklykheyt der maechden

Jacob Janszoon Colevelt

Stemme: Si c'est vn malheureuse bande, &c. O Vermoge groote goden My doch gunstich zijt. Ach doet 't geen u wert geboden 't Al verdraechlijck sijt, Gebiet de vrou Dat sy myn rou In vreuchd' verkeert ter tijt. 2 Wat ick haer gae minnend' smeeken In 't minste zijt acht, Want haer schalcke loose treken Schieten my onsacht. En ist geen smert, Dat dus een hert Moet vluchten schu ter iacht? 3 Dwingt haer, dat dees droeve reden Ontfoncken 't gemoet, 'k Heb haer (lacy) door veel eden Toeghewenst voorspoet, Oock groot geluck, Maer leyde druck Smijt my heel onder voet. 4 Indien ghy dit so gaet voegen, Sal ick met ghebeen, V met offerhand genoegen Door veel heylicheen, Aenrechten soet Een Outaer goet, Verciert met beesten le'en. 5 Als ghy dit vredich wilt jonnen, En omkeeren gaet Haer, die myn siel heeft gewonnen, Sy verneren,,laet De straffe sin, De soete min Met een begeeren,,vaet.

6 Dient haer aen dat niet op aerden Lieffelijcker is, Als daer twee te samen paerden, Door vereenigingh vvis. 'k Weet sy verlaet Haer vvesen quaet Sal gheven tuyghenis.

PRINCE.

7 Tydingh sal ick Goden vvachten, Of dese Princes My sal lieven, of verachten, Went haer voor dees les, Ach goden al Roept met gheschal Ziet hier u trou voochdes. I. I. Coleveldt. Een in 't hart.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.