Spiegelboeck

Hier singhen sy ghelijcker hant een out dronckaerts Liedeken.

Den tweeden spreect. Vrolijck, vrolijck, ba so, men sou so so lustich bieren. Den eersten. In de vvapen, sa, sa, Den tweeden. VVel moet ghy so luy tieren, Het schijnt ghy zijt vervaert, en dat van een vrou juyst. Den derden. VVat schaed dat niet en schaed, sa 'tghevveer inde vuyst, Tis misselijck vvat daer, onder dit cleet mach schuylen. Cimona coemt ende spreect alleen. Cimona. Och te recht mach ick vvel, suchten, kermen, en huylen, Met aldit groot verdriet, dat my so overvalt, In vvat deirlijcken staet, in vvat armer ghestalt Is mijnen armen vaer, die de doot is nakende, O kinderlijcke liefd', die in my is blakende, Hoe cont ghy't lijden doch, is dit reden oft recht, Dat 'tkint voor den vaer sal, sterven, tis claer te slecht, Sal nu dees leifde hier, aldus qualijck beloont,, zijn, Om sulcker liefde vvil, moest hy gheheel verschoont,, zijn, Maer vvat helpt dit gheclach, tis doch nu al te laet, Tvonnis is gheuyt jaet, daer en is gheenen raet, Nu 'tvonnis ghegaen is, hy moet de doot sterven,, nu, O vader, vader goet, sult ghy so bederven,, nu, Van grooten honghers noot, tvvaer vvel een groot misval, Ick hoop neen, en dat ick, u noch vvel helpen sal, Ghy hebt my van joncx kints, so veel deuchden bevvesen, My een vader ghevveest, jonstich en uytghelesen, Des ick u nimmermeer, te vollen dancken can, Natuer die eyscht dat ick, u oock moet helpen dan, VVant ick vveet noch vvel raet, voor u een groot versoetsel,

Ick bringhe u hier met, spijs en dranck tot een voetsel, Daer met haest mach vergaen, uvven hongher en dorst, Met mijn natuerlijck soch, mijn moederlijcke borst, Die ick mijn eyghen kint, door liefd' nu heb ontoghen, Voortijden heb ick mijns, moeders borsten ghesoghen, Nu sal de vader hier, ghebruycken melck en soch, Van zijn dochter, tis goet, mach ick hem helpen noch, So is behouden reys, en 'thert sal my verquicken, Ick hoop den grootsten Heer, salt al ten besten schicken, Des ick my dervvaerts spoey, ic hoop my naect noch vreucht, Eersten wachter. VVaer heen, ick seg blijft daer, gaet vveer om, ghy en meucht Hier niet meer binnen gaen, noch den ghevanghen spreken. Cimona. Ick seg dat ick vvel mach, vvat sal u doch ghebreken. Den tweeden. Hebt ghy oorlof, so toont, ons dan eenich bescheet. Cimona. Hoe tierdy dus, siet daer, daer heb ickt al ghereet. Den derden. Moeder nu ist al goet, nu zijn vvy vvel te vreden, Ghy vvort gheholpen haest, maer met voordacht en reden, Hier steenvvachter coemt uyt, hier is onraet int velt. De steenwachter comet uyt. Den Steenvvachter. Vrouken vvat maect ghy hier, tis te qualijck ghestelt Metten ouden man, hy, is in groote verfloutheyt. Cimona. Laet my hem troosten doch, in zijn meeste benoutheyt, Oorlof nemende noch, eens spreken voor het lest. Den eersten. Laetse ondertasten dan, over al, 'tdunct my 'tbest, Steect hier nieuvvers niet in, vvy moeten claer vvel soecken, Sy tasten allom oft sy geen eten verborghen heeft. Den steenwachter. Deet ghy't niet, te recht sou, de Mayer op u vloecken,

Besoectse vry al om, steect hier niet inden sack? Oft schuylter oock gants niet, yevvers onder u pack? Neen, tisser al te deech, coet vrymoedich hier binnen. Cimon. Och vvie coemt doch nu hier, my besoecken uyt minnen? Cimona. Ick bent vaer. Cimon. Ock mijn kint, ick ben in grooter noot, Van hongher en van dorst, overvalt my de doot, In d'uyterste ben ick, vergaen zijn al mijn crachten, Het hert dat begheeft my, ick sal schier in onmachten, Ghy coemt juyst te pas, vvant, haest gheef ick mijnen gheest. Cimona. Vader grijpt eenen moet, zijt ghetroost, niet en vreest, Thert ick verquicken sal, ick sal u haest verblyen. Den tweeden wachter. Broers laet ons slapen vvat, laetse binnen betyen, Ick hoop daer coemt voor ons, haest drincghelt voor de hant. Cimon. Och lieve dochter mijn, segt my vvat onderstant Cont ghy my doch ghedoen, vvilt sulcx my doch ontvouvven. Sy langt haer borst uyt, ende biet die den vader aen. Cimona. Ick bring mijn borst vol sochs, om u met t'onderhouvven, Dus u tot sulcx vry schict, sy is heel vol en stijf, Latet u niet vreemt zijn, al ist kinders bedrijf, Suychtse stoutelijck uyt, 'tsal u seer vvel becomen. Cimon. VVaer heeftmen oyt ghesien, oft vvaer heeftmen vernomen, Dat een vaer suyghen sal, de borsten van zijn kint. Cimona. Och nemes vry u meuch, tot dat ghy u sterck vint, Het vvort u voorvvaer vvel, ghejont uyt goeder herten.

Cimon. Och nu ben ick verquict, vaergaen zijn al mijn smerten, O vveirste dochter mijn, ick vveets u grooten danck. Cimona. Daghelijcx sal ick so, tot u nemen den ganck, En met mijn borsten u, overvloedich versaden. Cimon. O gheluckighen vaer, die zijn kint coemt te staden, VVaer vvas de liefd' oyt sulcx, des ick u dancken moet, Keert doch vveder naer huys, dat ghy met goeden spoet, Op een ander tijt moecht, tot my noch vvederkeeren. Cimona. Oorlof mijn vader dan, vreucht moet in u vermeeren, Och mocht ghy met my gaen, so vvaer ick heel verlicht, Ick hoop 'tsal metter tijt, noch zijn, dus droef heyt svvicht, Dus oorlof, ick sal u, den oppersten bevelen, Steenvvachter een saeck can, ick u quaelijck gheheelen, Datis dat ick vveer soud', comen int 'tvvesen mach. Steenwachter. Coemt stoutelijck, ja ghy, al vvaert oock al den dach, VVant ick vvel merck dat niet, meer en sal te doen,, zijn. Cimona. Vaert vvel steenvvachter goet, en u knechten die koen,, zijn, Gheef ick drinck-ghelt, neemt daer, sulcks vrolijck verteert,, schier. Cimona gaet naer huys. Den derden. Dats recht, elck een van ons, dat gheren begheert,, hier, En vvy bedancken u, o ghy jonstighe kare. Den eersten. Het vvaer jammer dat haer, yet te cort gheschiet vvare, Dus gaen vvy binnen dan, en snijden elck een stuck, Die met vrouvven om gaet, crijcht somtijts vvel gheluck.