Skip to content
1600

Spiegelboeck

Jacob Duym

De selfde een Balade.

Vwen naem die wort nu, niet om volprijsen,, groot, O Duym met u fraey werck, goet tot tsmenschen leeringhe Te recht eenen Spiegel claer, die elck can wijsen,, bloot Den wech der deuchden waer, die sonder afkeeringhe Behoort gevolcht te zijn, met grooter begheeringhe, Veel deuchden verhaelt hy, die God oock wel behagen: Oock eenen spiegel der, Vrouwen lofs vermeeringhe, Die haer mans sulcke trou, ter noot hebben gedragen. Coemt spiegelt u al die, met veel blintheyt naer iagen Haer eygen bederf quaet, door boose wercken fel, Coemt oock die bedroeft zijt, en oorsaeck hebt te clagen, Spiegelt u ghy sult veel, gebrecx haest mercken,, snel, Een anders vleck leer u, tot allen percken,, wel.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Spiegelboeck · Jacob Duym · Poetry Cove