Spiegelboeck

Hier vvort by den Dichtstelder sommige dinghen verhaelt dienende tot verstant van 'tgheen datter volgen sal, in Refereyn-dicht van xiii. syllaben.

Den Dichtstelder.

Hier hebt ghy nu ghehoort, den Troyaenschen onderganck, Hoe haer stadt verbrant is, tot roof der vyanden fier, Noch sult ghy sien, al heeft, het moorden gheduert seer lanck, Dat den verwinner noch, Zijn bloedighe handen,, hier Niet op houden en can, al waert met zijn tanden,, schier, So soect hy alom noch, wreetheyt groot te bedrijven, Thert brant hem so men siet, inden hoven branden,, 'tvier, Dwelck ghy aen Pyrrum nu, sult sien, die wilt ontlijven Priami dochter, een, d'alderschoonste der wijven, D'oorsaeck daer af sal ick, u int cortste gaen rueren, So Troyen beleyt was, naer der Poëten schrijven, Sach Polixenam eens, Achilles op de mueren, Des hem zijn hert begonst, van liefde heel te trueren, Des hy naer haer gheslacht, en ouders terstont vraechde, Dat sy Priami was, bleeck hem tot dier ueren, Hy deed' aensoecken haer, want sy hem wel behaechde, Haer tot Zijn echte vrou, te hebben hy bejaechde, En socht dat Troyen sou, voortaen leven met vreden, Hier door quam dat het volck, wederzijden sulcx waechde. Om 'thouwelijck en pais, te bespreken naer reden, Sach men Troyanen en, Griecken naer de kerck treden, Alleen Paris wilt den, vrede gantslijck niet lijden,

Achter Apolloos beelt, met seer listighe seden, Wacht hy Achillem daer, die quam sonder te mijden, Als die alleen socht met, de liefste te verblijden, Verradelijck ginck hy, hem metten pijl doorschieten, Dwelck dede Troyen noch, stercker dan oyt bestrijden, En de Griecken die sulcx, wel te recht moest verdrieten, Sochten der listen veel, om de wraeck te ghenieten, Achilles naer zijn doot, hem de Griecken openbaert, En begheert Zijn lief, des, sy sonder toeven hieten Polixenam de maecht, te offren vry onbeswaert, Pyrrus Achilli soon, met eenen hoochmoet verclaert, Dat Polixena met, recht zijnen vader toe quam, En versoect haer tot zijns, vaders buet naer des crijchs aert, Agamemnon wou sulcx, eerst beletten, maer hy nam Raet aen Calchos, die niet, aensiende onschult oft stam, Der Goden meyning so, te zijn stracx ginck verhalen, D'onschuldighe moet voor, den schuldighen betalen. Gaet in.