Spiegelboeck

De vvachter singt, Op de vvijse: De Sterren hooghe saten.

Den Mey staet nu seer schoone Lieflijck aen elcken cant, De bloemkens staen ten toone, Al door 'tgeheele lant, De Goutbloeme staet schoon gheplant, Het Roosken sietmen bloeyen, Dus wilt in Liefde groeien.

De Violierkens spruyten, En de Karsoukens met, De Pioen gaet ontsluyten, En 'tCorebloemken net, Tdoorne boomken fray onbesmet, Wie sout connen verfoeyen, Dus wilt in Liefde groeyen.

D'olijftaxkens ghemeyne, Men nu te bloeyen weet, De Lely schoon en reyne, D'acoleykens ghereet, Christus oock met claren bescheet, Haer tot vreucht alle spoeyen, Dus wilt in Liefde groeyen.

De Wijngaertrancxkens teere,

De Lisbloeme seer soet, D'angierkens telcken keere, Vlechten nu 't cransken goet, De liefde den boeck open doet, Den dau sal haer bespoeyen, Dus wilt in Liefde groeyen.

Princieren al ghelijcke Die met minne zijt vergaert, Ghy zijt in reden rijcke, Toont doch der liefden aert, En vliet doch nijders onbeswaert, Wilt u met reyn const moeyen, En wilt in Liefde groeyen.

De Wachter ghesongen hebbende, spreect. Hou maets hou, slaept ghy noch, tis schoon dach, maect u op. De tweede Wachter. Is den imbijt ghereet, ick adt vvel een goe sop, Isser niet voor de hant, so laet my noch vvat slapen. Een derden Wachter. Ay my, ick en doe claer, niet dan geuvven en gapen, Mijn hoofd doet my heel vvee, ick vvas gisteren buys. Den tweeden. Hy tast in zijnen bals. Daer bijt my seker een, ist een vlo ooft een luys, Die en salt niet meer doen, vvel vvat vvilt ghy nu segghen, Den eersten. VVilt ghy pasdisen, oft, vvilt ghy een troefken legghen, So raken vvy aent imbijt, zijt ghy te vreden maet. Den tweeden. Ick sie claer ten coemt u, noch te vroech noch te laet, Ick troef al mede oock, ick laet my haest verleyden. Den derden. Vallen vvy dan daer aen, vvaer naer vvilen vvy beyden,

Fijn lieden moghen niet, leech staen, soudt yet vvel,, zijn. Hy langt een kaert uyt den sack. Den eersten. Als ghesellen, fa, sa, slaet elck gae zijn spel,, fijn, Matroost ghy sit nu voor, en ick moet de kaert gheven. D'een neemt de kaert af, ende d'ander geeft rontom. Den tweeden. Ia ghy gheeft my fray spel, ghy zijt vvel vveert verheven, Maer het is so men in, Vlaendren de spiessen draecht. Den derden. Ick heb heel leelijck spel, hoe coemt dat ghy doch claecht, Gheen booser en vvas daer, dan dit in hondert jaren. Den eersten. Sa vvorpt op, ick en sal, noch vrient noch vyant sparen, VVel vvat vvorpt ghy daer uyt, het is ten eersten troef. Den tweeden. Dat moet ick halen met, dien leusighen boef, VVel aen vvie trect nu dat, mocht ick oock met u ghecken. Den derden. Conincstabel gheeft vyer, latet hem doch al trecken, Hy dats goet als elck so, en spaert zijnen vrient,, niet. Den tweeden. Ick bedanck u broers, sulcx, my voorvvaer vvel dient,, siet, Ick crijchs vvel hondert fray, so ick my vvel laet duncken. Den eersten. Van sulcken spel soud' my, thert van vreuchden ontsuncken, Pralé, pralé, pralé, tisser voorvvaer al schoon. Den tweeden. Steeckt vvech, de Mayer coemt, hy gheeft ons haest den loon, Flucx elck op zijn ghevveer, laet ons op den dienst vvachten. Sy steken de kaert op, de Mayer spreket eerst alleen. Den Mayer. Sulcke liefde en quam, noyt in smenschen ghedachten, Als ick aen Cimon hier, bevinde nu ter tijt, Doen den vader vry vvas, hoe vvas hy doch verblijt, Niet achtende den noot, die hem noch vvas aenstaende, Met blyen herten vvas, hy naer den kercker gaende,

O liefde die 'tkint den, vader nu heeft betoont, Tis te beclaghen vry, dat ghy so vvort gheloont, VVant hy moet nu eylaes, den bitteren doot smaken, Het kint sterft voor den vaer, zijn dat niet droeve saken, Miltiades is t'huys, ghestorven zijn selfs doot, Cimon blijdt inden last, die liefd' brengt hem in noot, Voor den vader moet hy, alle de schult betalen, En daer en schuylt gants niet, vvant vvaer sou hy't doch halen En te Athenen hier, is het ghebruyck en recht, Die niet en betaelt moet, sterven, 'tsy groot oft slecht, Dus is hy desen dach, van onsen Raet vervvesen, Mijn Heeren sy zijns moed', d'oncost is svvaer gheresen, En daer en is gheen hoop, oft middel tot het ghelt, Sy en vvillen met hem, niet langher zijn ghequelt, Dus hevet haer belieft, my de saeck te bevelen, Hy gaet nae de wachters. VVel gasten vvat maect ghy, sach ick u schier niet spelen, Den ghevanghen hoe ist, maect hy noch goede chier? Eersten wachter. Hy en vvy moghen noch, o heer seer vvel goet bier, Maer tis jammer dat vvy't, so heel selden ghecrijghen. De Mayer. Roeptden Steenvvachter hier, vvilt nu van drincken svvijghen Hier is vvat anders groots, ghecomen voor de hant. Een van de wachters looptbinnen ende haelt den steenwachter. De Steenwachter. Heer Mayer vvat is u, believen, het verstant En reden van u coemst, vvilt my gheheel ontbinden. De Mayer. theeft onsen raet belieft, my tot u hier te sinden, Om dat ghy soudt doen naer, haer ghebot en bevel, het moet doch volbracht zijn, daerom onthoudet vvel, Dat ghy Cimon die hier, by u noch ligt ghevanghen, Sonder eenich respijt, sult laten int verstranghen, En sterven zijns selfs doot, blijvende vast gheboeyt, niet ter vverelt en moecht, ghy hem gheven dat voeyt.

Maer dat hy seer haest sterf, sonder medeghedooghen. Den steenwachter. Dit vonnis is vvel hart, dvvelck ghy my stelt voor ooghen, Moet Cimon sterven dan, sulcx had ick noyt ghedacht. De Mayer. Ghy moet vvel gade slaen, en neemt voor al vvel acht, Dat daer niemant en coem, die met brengt eenich voetsel. Den steenwachter. Zijn dochter besoect hem, dvvelck hem is een versoetsel, Somtijts vvort hy van haer, vvat ghetroost en ghesterct. Den Mayer. Die mach vvel comen noch, maer dat ghy vvel vast merct, Dat sy niet met en bring, om zijn lijf t'onderhouvven. Den steenwachter. Dat Cimon hier oyt quam, mach my voorvvaer vvel rouvven, Nu hy dus sterven moet, hy vvas van herten bly, Doen hy in banden quam, en den vader creech vry, VVat hem over quam al, dat verdroech hy seer geiren, Moet hy sterven de doot, voorvvaer sulcx moet my deiren, Mijn hert verschrict my seer, nu ick dat vonnis vveet. Den Mayer. Dat ickt bevelen moet, is my oock vvel seer leet, Maer 'tvonnis vanden Raet, moeten vvy te vverck stellen. Sa ghy Crislieden mijn, als maets en sijn ghesellen, Laet hier niemant by hem, siet dat ghy daer op past, Ten sy siende mijn hant, oft van 'sRaets vveghen last, Laet u van niemand doch, niet onversiens verrassen. Eerste wachter. VVy sullen sonder sorch, op den haspel vvel passen, VVaer daer slechts drinckghelt goet, so vvaren vvy ghepaeyt. Hy gheeft de wachters drinckghelts. De Mayer. Hout daer, vvatmen u gheeft, ghy lieden altijts craeyt, Nu dan ick gae naer huys, u beveel ick de vvijsheyt, In een saeck vvel te doen, daer in ist dat den prijs leyt.