Een ander Sonnet.
Ses spiegels jent, zijn ons ghebracht ten toon,
D'eerbaerheyt eerst, daer naer der Liefden seyt,
Rechtvoordering, en der Ghetrouvvicheyt,
Der Reynicheyt, met oock des Hoochmoets loon.
Dus die u te, spiegelen zijt gewoon
In spiegels broos, om te sien het bescheyt
Vwes ghesichts, coemt nu en 't hert bereyt
En spiegelt dat, in dees spiegelen schoon:
Ghy sult hier sien, niet alleen u aenschijn,
Maer oock den glants, van 't heele lichaem dijn,
Dwelck u sal doen, veel goe leeringen mercken:
Doorsietse wel, laetse u oock doorsien,
So mach u vreucht, en deucht, van haer geschien,
En u gemoet, sal tot goet, oock verstercken.