O curvae in terras animae!
DVm salit ad numeros, erectaque corpora tollit
Simius, huncque aliquis jam negat esse feram,
Forte nuces alius medium proiecit in agmen,
Vidit, & in praedam bestia stulta ruit,
Nil hominis retinens, quibus, assuetudine tantum,
Futilis in vano perstrepit ore fides,
His, modici dum spes affulgeat ulla lucelli,
Excidit, heu! fluxę relligionis amor.