Winste en verlies.
AL te wijs kan niet beginnen, Al te geck kan niet versinnen; Tusschen mal, en tusschen vroet, Wint men wel het meeste goet. Hy moet wagen Die wil bejagen.
Die dit en gint gheduerigh schromen, Hoe konnen die tot rijckdom komen?
'Tmach waeyen, stil zyn, vloeyen, of ebben, Die niet en waeght en sal niet hebben.
Sonder wagen niet vergaren, Sonder wijsheyt niet bewaren.
Die elcke veer wil sien en raken, Hoe kan die oyt een bedde maken?
Neeringh en is geen erf.
Heer uyt, Eer uyt, Die water deert, Het water weert.
Alle officien zyn smeerig, sey t'kosters wijf, en kreegh een eynde-keers uyt de kerck.
In de rommelinghen is't vet.
By t'volck is de neeringh, sey de mossel-man, en quam met de mosselen in de kerck,
Wijs en rijck Is God gelijck,
Wie vis voor visschers deur wil vangen,
Die mocht zyn net wel elders hangen,
De beste jagers sullen jagen Daer sy geen jaghers eerst on sagen.
De vogels willen kersen eten, Schoonse dat van geen planten weten.
De kat wou wel den vis ghenaken, Maer vreest haer pooten nat te maken.
Dit oude woort duert heden noch, Men doet geen voordeel met bedroch.
Wie binnen s'jaers wil alles vangen, Die mocht wel voor den winter hangen.
Die veel omvaemen, Weynigh versamen.
Met verloopen water en maelt geen meul,
Elck spreeckt van de mart nae hy verkocht heeft.
Ghelooft hun niet te veel die van de jaer-mart komen, Want voor haer listigh woort is noch al vry te schromen; Maer, vrienden, soo ghy wilt hier in een vaster raet, Soo let, tot u bericht wie datter weder gaet.
Zijt ghy een esel in der daet, En neemt geen leeu tot mede-maet.
Waer ghy dē gront niet klaer en siet, En gaet daer in het water niet. Tusschen neus, en tusschen lippen, Kan een goede kans ontglippen,
Die met kroonen winnen, en stuyvers wagen, Die zyn bevrijt voor harde slagen.
Lancksamen rijckdom is saligst'.
Een schaft is beter in de hant, Als seven gansen op de strant.
Een stille mool en maect geen meel.
Een vos die slaept, een drooge keel,
Die gheenen ael weet op te langen En plagh gheen kabeljaeu te vangen.
Wie worter tot yets groots gebracht Die eerst het kleyntjen niet en acht?
Het staet gheschreven op de vloer, Ghelijck het quam, alsoo het voer. Het staet gheschreven op den heert, Soo gewonnen, so verteert.
Onder het zeyltjen is't goet roeyen, Want't sal niemant licht vermoeyen.
Niet al de eyers onder eene hen.
Soo ghy op't kleyntse niet en let, Het groote wort u los geset.
Die wel aen sijné acker doet, Die doet ghewis hem weder goet.
Groote visschen scheuren't net, Soo ghy daer niet op en let.
Geen vogels moghen sy verschricken, Die op de vogels willen micken.
Die jaeght met katten, En vangt maer ratten.
Brant laet yet, Maer water niet.
Die altijt wil voordeel doé, moet lombaert houwen. Daer zynder die soo veel met spijcker-rapen winnen, als sy met den brant verliesen.
Geen voghel vloogh oyt so hoogh, of hy moest zyn kost op d'aerde soecken.
Armoede is leuyheyts loon.
Godt geeft de voghelen de kost, maersy moetender om vliegen.
De vogels krijgen wel de kost Maer zyn van moeyte niet verlost.
Ten zy de slangh verslint een slangh, Sy wort geen draeck haer leven langh.
Een raef moet nutten sonder krassen, Een hont moet knagen sonder bassen,
Heeft yemant gelt dat schoo ne blinckt, Die maecke dattet niet en klinckt,
Gaen uwe saken naer uwenschen, Danct God, maer pocht niet by de menschen. Wint ghy, soo laet van roemen af; Een stille seugh die eet den draf.
Soo dickwils als 'tschaepje bleet, verliestet een beetjen.
'Tis best dat 'tschaep in stilheyt eet; Want als het bleet, 'tverliest een beet.
Een ey dat noch is ongeleyt, Daer van en dient niet veel geseyt.
Ghy segt ons, vrient, ten kan niet missen, In groote waters groote vissen; Maer hier, op dient te zyn gelet, De groote vissen scheuren 't net,
Men wint, of verliest, Nae datmen kiest,
Het zy in't velt, of in het koren, Een recht wey-man placht naeu te sporen. De vos die placht dan best to varen, Wanneer de boeren leelickst baren.
Benijt is beter als beklaeght, Wanneer het God alsoo behaeght.
Vette vogels, gladde veeren; Wel te winnen, wel verteeren
De laege stijlen Staen lange wijlen.
Die om yette koopen poogen,
Hoeven meer als hondert oogen; Maereen wort genoegh gheacht, Alsmen tot verkoopen tracht
De winnende hant is milde.
Die wel wint Is wel gefint.
Krijght een beurs rimpels, die eertijts vol was, Het aensicht krijght rimpels dat eertijts bol was.
Wist ymant wat geschiedé sal Hy ware vry van ongeval. Wift yemant wat ghebeuren sou, Hy dede schier al wat hy wou.
Het is voor al het beste goet, Diens winste niemant schade doet.
Cookies on Poetry Cove