Rakende de onderlinghe plichten tusschen man en wyf.
WYsheyt in mans, gedult in vrouwen, Dat kan het huysin rusten houwen.
Vrou, sijt ghy schamel, ofte rijck, En brengt geē hooft tē houwelijck. Laet dit een korsel man onthouwen, Van wel tespreken, goede vrouwen.
Een out woordt kan ons dit betuygen, Voor korte vrouwen moetmen buygen.
Vrouwen en peeren die niet en kraken, Die houdmen alderbest te smaken.
Een vette hin, een mag'ren haen, Dat wort gheoordeelt wel te staen.
En siet niet, mans, weest blint ghy vrouwen; Dat sal het huys in rusten houwen.
Op quade woorden, goede reden, Stelt menigh korsel hooft te vreden.
De heer voor d'eer. De vrou voor den bou.
Indien de man is heus en soet Het wijf vergeet haer eyghen bloet.
Een jonge vrou, een meulenrat, Daer aen ontbreect gemeenlick wat.
Wie trout ontrent sijn oude jaren,
Die laet sijn goede dagen varen.
Het soet en'tsuer van't echte bet Dat diēt in stilte wech geset.
Een vrouwe lieft, of welsy haet; Want seldē houdtse middelmaet.
'Tnachtegaeltjen op de peul Dat vermach te byster veul.
Geen wagen oyt soo sacht en reet, Die somtijts niet een stootjen leet.
Waer rijster oyt soo schoonen dagh, Of daer komt wel een donderslagh?
Daer de meester uyt is, is t'huys doot.
Daer de meester doot is, verroest de klopper.
Een mal wijf dat begint te dwasen, Dat moet begaen, of anders rasen.
'Tis in het huys gheheel verdraeyt, Daer 'thaentje swijght, en 'thintje kraeyt.
'Tis in het huys een groot verdriet, Daer 'thinje kraeyt, en'thaētje niet.
Alwaer de spin-rock dwingt het sweert, Daer staet het qualic met den weert.
Mans cere, vrouwen deught.
Een dack dat leect, en quade wijven, Die kunnē goede mans verdryven.
Hy wint veel die een hoer verliest, En dan een eerbaer wijf verkiest.
Hebj'in't bordeel den eenen voet, Weet dat de tweed'in't gasthuys moet.
En straft of streelt u vrouwe niet, Daer'tyemant hoort, of yemant siet.
De bedt-gordijn Dient dicht te syn.
Alwat in't bedde wort ge - sproken, Dient met de lakens toegheloken.
Als 'twijf spreeckt qualic van den man, Dan spreecktmer niet tē besten van.
Het beste stuck van't huys - bedrijf, Dat is een goet, en hantsaem wijf, Het ooghe van den heer dat maeckt de peerden vet, Het ooghe van de vrou dat maeckt de kamers net,
Geen beter loogh Als't vrouwen oogh.
Ghy huys-waert, hier dient op ghelet, Eerst op te sijn, en laetst to bedt.
Quade beenen, goede wijven, Dienē wel in huys te blyvē.
Een wijf draeght meer uyt met een lepel,
Als een man in-brenght met een schepel.
Ongeschickt, en vuyl bedrijf, Maeckt van schoon, een leelick wijf.
Al heeft de meyt een schoonen schyn, Het wijfdat wil de vrouwe sijn.
Kent hier uyt alle vrouwen sinnen, Wie veeltijts spieg'len, sel - den spinnen, Als de man wel wint, 'Twijf dan wel spint.
Dit heb ick dickwils hooren seggen, 'Tsijn quade hinnen die buyten leggen.
Onthout dit, weerde vrient, het is een wijse raet; Ontklect u nimmermeer eer dat ghy slapen gaet. Het spreeck-woort wil seggen, dat men niet al syn middelen aen kinderen of vriendē en moet over setten, eer men komt te sterven.
Geen wijf so fel, offy heeft deernis met haer boter.
Een neerstige hant, Geen snoepers tant, Een schaerse mont, Is'thuys gesont.
Besette sparigheyt En is geen karigheyt.
Ghelooftet vrienden, sonder sparen Kan yemant winnen, niet vergaren.
Doet by een kleyntje dickmael wat, Soo wortet noch een groote schat.
Hy sy dan schamel, ofte rijc, Wie weynigh hoeft, is Godt ghelijck.
Spillen is een quae gewente, Sparen is een wisse rente.
Karigheyt is huys-verdriet, En sparigheydt en wallight niet.
Al dat men spaert is eerst gewonnen; Het beste webb'wort t'huys gesponnen.
Met wel te winnen, en wel te sparen, Soo kanmen machtigh goet vergaren.
Met veel houtmen huys, Met weynigh komtmen toe.
Terwijl eē dwaes sijn herssēs quelt Om grooter goet, en meerder gelt; Soo leeft een wijser verghenoegt Met dat hem God heeft toegevoegt.
Een buyghsaem hert dat kan hem voegen, En wijsheydt laet haer haest vernoegen.
Ick hou dien voer-man voor gheleert, Die wel op enge wegen keert
Veel klaeghter als het noch te vroegh is, Noyt isser weynigh daer ge - noegh is.
Sijn ampt te doen met stage vlijt, En voor-raet op den rechten tijt, Dat maeckt een eerlick huys verblyt
Een ghehaelde kruyck Een vult geen buyck.
Die sijn meel laet ouwen, En sijn broot laet kouwen, Sijn bier in tijts brouwen, 'Tbaet hem 'sjaers een mont te houwen.
Groen hout, heet broodt, en nieuwen wijn, En kā voor t'huys niet dien - stigh sijn. Met enckele veertjens soo plucktmen de vinck kael.
De keel Kost veel. Wanneer de tijdt gheeft nieu ge was, Weest dan in't koopen niet te ras, Maer toeft eē weynigh, sydy wijs; Want 'tscheelt de helft wel in de prijs.
Fluweel en sijd' is selsaem kruyt, Het blust het vyer de keucken uyt.
Leuy, en lecker, en veel to meugen, Zijn drie dinghen die niet en deugen.
In't half leegh vat Gelt sparen wat; Maer voor leghe vaten Kan't sparen niet baten. 'Tis te laet gespaert, als de boter op den bodem is.
Een groote schoen, eē kleyne voet, En dede noyt sijn meester goet.
Wie kleyn is, en doet als de groote, Stelt dien van nu aen by de bloote. Of me rder goet, Of minder moet.
Saeyt met handen, Niet met manden.
Groote schepen, groote zee, Groote wey, voor machtigh vee.
Heb ick geen kapoen, Moes sal my voen.
Een kleynen oven, al is hy kout, En behoeft maer weynigh hout.
Een kleyne pot van kleyne lieden Die kan met kleyne moeyte sieden.
De kleyne keuckens en enge schouwen, Die sijn't die ruyme kamers bouwen.
Een platte beurs, een hoogh gemoet, En dede noyt syn meester goet. Tis dan best,
Teer Nae neer. Reck Nae deck. Wilt naer het laken V kleeren maken.
By groote torens, als wy bevinden, Daer waeyen veel-tijts groote winden. np Die vroeg al 'thachjen heeft ontbeten, Watsal hy op den middagh eten?
Al wat dier is, dient niet ghelaten,
Al wat goe koop is, niet gekocht.
Oock diere koop kan somtijts baten, Somtijdts dient goede koop gelaten.
Weet dat niet alle dingh in huys en dient gebrocht; Want dat men niet en hoeft is altijt dier gekocht.
Indien ghy niet te veel en wint, Soo weest tot koopen niet gesint. Met laken is't laken Best schoon te maken; Maer metter hant Krijgt syd'haer stant.
Die een ambacht heeft gheleert, Krijgt de kost, waer hyverkeert.
Die weten Die eten.
Een ambacht heeft eé gulden bodem.
Verstelt noch eens u kinderlueren,
Sysullen noch een jaertjen dueren.
Gheen schip soo oudt, sey schippers meysje, Of't doet noch somtijts wel een reysje.
Ghy, die wilt wesen hups en net, Draegt staeg een naelt en garen met.
Legt somers den winter rock in de kas, Soo komts' u weder eens te pas, Vrient, hebje machtig goet, soo maecktet metter eer; Want goet en is geé goet, als by een goeden heer.
Geen gout soo root Of't moet uyt in der noot
My dunckt hy is in goeden staet, Die sonder schuldt te bedde gaet.
De leeuwerck singht vrolick, om datse op den Mey-dag geen huys-huer te betaleu heeft.
Een achter-deur aen eenigh huys Die is ghelijck een lecke sluys: Ghy, vrient, die hebt een achter-dour, Gaet hangter vry smits-dochter veur.
Die sijn peert door een ander voedt, Mocht in persoon wel gaen te voet.
Goede ghesellen zyn quade huys-houwers.
Visschen en jagen Sijn vrouwe-plagen. Beter een schaep, als een aep, Een balck, als een valck.
Wie meer van apen, als van schapen houwen, Die siet men licht een kael aers-gat krouwen.
Cookies on Poetry Cove