Anders.
Dus trof 't penseel Van Loon, den Tolk der Penningmerken,
In wien verstant en deugt om stryt naer glori staen.
Hoe roemt gansch Nederlant d' onsterfelyke daên
Van dit Vernuft, wiens loop zich nimmer laet beperken;
Maer met zyn' klaren glans, gevoert op snelle vlerken,
Al 't aerdryk overstraelt, als Febus van zyn raên!