Jezus Geboortenis.
I. Zang.
Wat of die heldre dageraet En englezang, ter middernacht, Den stervenden komt spellen? Wat of dien herdren over gaet, Dat zy van hunne kuddewacht De schreden herwaert stellen? Zou hier in 't schamel Bethlem wel
Een nieuwe vorst geboren zyn Om Jakobs erf t' ontlasten Van Cezars dwangjuk, dat te fel Godts eigendom in droeven schyn Durft drukken en vermasten? Och! dat myn hoop my niet bedrieg'. Dees stadt was heilant Davids wieg.
I. Tegenzang.
Hoe staet gy dus verbaest? en ziet En staroogt op een' wereltvorst? Dat dagen, loopen, zingen, Geschiet om geenen koning, die 't Gestroopte lemmer in de borst Van Sions haetren wringen, En Jesses troon, die viel, dus zal Herbouwen. neen: Godt schenkt ons meer: Maria, 't puik der maegden, Baert in een' Efrathaschen stal, Maegt blyvende, den grooten Heer Daer d' eeuwen lang af waegden,
Den Opperherder, door wiens doot Godts schaepskooi vry zal zyn van noodt.
II. Zang.
Zal hy op zynen sterrefdagh Dees schepterdiefsche vryheitsprang Ontschroeven en verpletten Door een' gerechten blixemslagh? Vaert, englen, vaert dan voort een' zang Op zyn geboort te zetten. Want dus verhaelen we al ons schâ Op d' afgodisten, die, zoo sterk Van aenhang, Isrel drukken. Een laeter zoon van Manoa Komt een vervloekter Dagons kerk Van haere grontvest rukken. 'k Wensch hy 't gevaert zoo ommewreek' Dat ons geen stof tot vreugt ontbreek'.
II. Tegenzang.
Geen Samson, die zyns vyants lant, Door d' onweêrstanelyke kracht
Van 't broeinest zyner hairen; Door kaekebeen en korenbrant En poortgetors en reuzeslagt En kerkbreuk, straf zal baeren, Verschynt 'er heden tot ons heil; Maer 't is de Leeu uit Judaes stam, Die Edens draek zal dooden. Godtspraken, zonder tal of feil, En tempelplicht en offervlam Ons dit al lang ontboden. Loop eeuwen achterwaert en zoek 's Helts leven in 't orakelboek.
Toezang.
Wees wellekoom, gezegent Kint. Wy onderdanen, groeten u Voor onzen Godt en koning, Van Godt en engelen bemint. O troost voor Adams kindren! nu Met u in t' zamenwoning. Aertsstichter van verbont en pais, Voor wien 't al knielt en buigt en beeft,
Wat zullen we u vergelden, Nu gy uw hemelsch ryxpalais, Daer eeuwge vreugt en blyschap leeft, Van tong noch pen te melden, Uit liefde tot uw volk, verlaet? Oprechte liefde ontziet geen quaet,
Slotzang.
Wat valt de goede Hemel mildt! De zaligheit daelt naer beneên. 't Sneeut parelen en rozen. O menschen, weest geen zwynen: wilt Dien schat noit smadelyk vertreên, Of dwaes verachteloozen. Het Oost biet Jezus offer aen, En zeit ons wat 'er dient gedaen.
MDCCXIII.
Cookies on Poetry Cove