II. Zang.
Verdiende oit kunst met glorikroonen
Vereert te zyn en hoog gedacht;
't Is dees, die heden mynen toonen
Het leven schenkt en nieuwe kracht:
't Is dees, die uit de steile poorte
Van 't opperste paleis gedaelt,
En dies van hemelsche geboorte,
Gelyk de klaere middagh straelt
Van majesteit voor 't oog der volken:
't Is dees, die, 't menschelyk gestel
Doorkruipende, de dikke wolken
Der ziekten wechveegt, en de wel
Der quaelen stopt en uit doet droogen.
De helden die haer bystant biên
Verheft ze door haer groot vermogen
Tot heiligen, in eere ontzien.
Men pryz' hen die hunn' tyt en wennis
Besteên aen levensnutte kennis.