Pause.
6.
Wie is 't, die regt verstaat zulk een geheimenis?
't Is die alleen, aan wien 't de HEERE maakt gewis;
Wien 't onder 't ooge komt, hoe om des sondaars schulden,
De Borg, en Losser sulk een' armoed' moeste dulden,
Om weêr te brengen, 't geen men Adam sag verbeuren,
Wanneer hy sig van GOD, soo droevig, af liet scheuren!
7.
Dan siet men, hoe HY wierdt sulk een verschooveling,
Om 't arme Adams-kind, (onweerdig eenig ding)
Weêr in te voeren in de saal der Hemel-schaaren;
En dus de duyst're nacht voor hun te doen opklaaren;
Om die, die als een Nest van alle boosheid krielen,
Door SIG te heiligen, op dat sy GOD gevielen!
8.
Wel dan! geloste schaer! spreek dank'lyk in den geest,
Dit is een dag van GOD gemaakt! Een jubelfeest!
Waar op dat sig vertoont het Godd'lyk meededoogen:
O heilgebeurtenis! O wonder in ons' oogen!
Daar d' eene Afgrond roept tot d'andre, van beneeden,
Aanbidt IMMANUEL, in all' syn heerlykheeden!