Z. Thau. Xxij.
85O Heer, laet mijn geschrey, ô Heere, laet
Dat voor Uw' aenschijn en Uw' gunst genaecken,
En maeckt my wijs na 't woort, 't welck van U gaet,
Laet mijn gesmeeck, Heer, voor U aenschijn raecken.
Komt my te hulp; redt my uyt mijn verdriet,
En wilt my vry, na Uw' toesegging, maecken.
86Mijn' lippen sullen lof, met een gegiet
Van U uytstorten, Heer, seer overvloedig,
Als Gy my hebt geleert, 't geen Gy gebiedt.
Mijn' tong sal spreecken, Heer, geheel kloeckmoedig,
Van Uwe reden, en van Uw' gebodt:
Want Uw' beveelen zijn oprecht en goedig.
87Laet komen tot mijn' hulp Uw' handt, ô Godt;
Laet die zijn uytgestreckt, my te bewaren.
Want ick verkoor Uw' Wet, mijns zielen lot.
Heer, ick verlang' na Uw's heyls openbaren,
Na Uw' verlossing, Heer, en Uw' bevel
Is alle mijn vermaeck, mijns levens jaren.
88Laet leven mijne ziel, en doet haer wel.
En sy sal doen Uw' Naem geduerig hooren.
Laet toe, Heer, dat Uw' recht my hulp bestell'.
Ick heb gedwaelt, als 't schaep, 't welck was verloren.
Soeckt Uwen knecht, en helpt hem uyt 't gequel,
Want noyt vergat ick 't woordt, van my gekooren.