iij. Pause.
11Voorseecker sal de Heere op
Sijn vyandt slaen, en sal geen kop
Der overtreders dulden.
Hy sal den hayr-top gantsch vertreên,
Den hayren-schedel van de geen,
Die wandelt in sijn' schulden.
De Heere heeft geseydt; Ick sal
Mijn volck verlossen, Mijn getal
Ontrucken Basans handen.
'k Sal weder-brengen, spreeckt de Heer,
Uyt all' de diepten van het Meer
Sal Ick Mijn volck doen landen.
12Op dat gy dan alsoo uw' voet
Vry in het vyandtlicke bloedt
Van elck van hen moogt steecken.
Ia, dat een yegelicke hondt
Van u de tong steeck in de mondt,
Van die Ick sal verbreecken.
Sy hebben, Heer, die wond'ren werckt,
Uw' gang gesien en aengemerckt,
De gang van Godt, mijn Koning.
De sangers gingen voor Hem heen,
De speel-liên quamen achter treên,
In 's Heeren heyl'ge wooning.
13In 't midden was der maegden schaer,
En ging de Naem des Heeren daer
Door trommel-slagen prijsen.
Looft Godt de Heer in het gemeen,
Gy die uyt d'ad'ren en de leên
Van Israël quaemt rijsen.
Daer gaen de Vorsten Benjamin,
Die, zijnde kleyn van aenbegin,
Hen-lieden quam regeeren;
De Vorsten Iuda en haer raedt,
De Vorsten Zebulon, de staet
Van Naphtali, U eeren.