Skip to content
1656

Davids psalmen

Henrick Bruno

Pause. 4Stijgt boven d'hemelen, ô Godt en Heer, Dat door de gantsche aerd' zy Uwe eer. Sy hebben 't net bereydt voor mijne gangen; Mijn' ziel was neêr-gebuckt; sy groeven seer, Aen eenen kuyl, om my daer in te vangen.

5Sy vielen selve juyst daer midden in. Bereydt, ô Godt, bereydt is 't hert en sin; Het hert is my versterckt door dese dingen, Door Uwe kracht, daer door ick 't leven winn'; 'k Sal singen, Heer, ick sal U Psalmen singen.

6Waeckt op, mijn luyt en harp, mijn eer, en mondt. Op-waecken sal ick in den morgen-stondt, En in de dageraedt sal ick, ô Heere, U loven onder 't volck; mijns herten grondt Sal Psalmen singen gaen tot Uwer eere.

7Groot tot den hemel is Uw' goedigheydt. Tot 't hoogst der wolcken Uw' waerachtigheydt: Verheft Uw' majesteyt, Uw' waerde, boven De hemelen, ô Godt, ô Heer; verbreydt Uw' eer', door alle d'aerd', om die te loven.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Henrick Bruno · Poetry Cove